Ey bozkırın kanatlı cengâver atlıları!
Yeniden bir yol açın! Ötüken’den Erdel’e
Oğuz Kağan atamın Şad’ları, Tarkan’ları!
Tuğ kaldırın çeriler çıksın kutsal sefere!
Bir olsun Türk budunu Asya’dan Avrupa’ya,
İnsaf etmez nazlı yâr geçtim tatlı canımdan,
Şarkılarda nağmeler sözler biçare kaldı.
İki cihan bir olsa umut yok bu sevdadan,
Gül açmayan bahçeye bülbül bigane kaldı.
Gönül eylemede yâr bilmez ne hevesteyim,
Hayalleri kadar kendi güzel insanların,
Sevgisi kuşatmalı yaşlı ve yorgun dünyayı.
Coşkusu bize sevinç katmalı özgür ruhların,
Bal peteği tadında toplamalı tüm insanları.
Bebekler gülerek gelmeli neşe katmalı dünyaya,
Bir hayale dalmışken, seni gördü gözlerim
Bu âlemde yalnız sen ve ânın büyüsü var
Sen yokken sevdaya da, bakar kördü gözlerim
Ruhumda senden miras sarhoşluk döngüsü var
Bakışlarının sihri bende ne sırlar çözdü
Siz o değil miydiniz?
Geceme yıldız saçıp,
Kaçamak bakışlarla aşka kapılar açan.
O sevimli telaşla aklımı baştan alıp!
Gecenin bir anında alevli buseyi,
Güldün, güller güldü gülistânında,
Açık olsun sana gelen yollarım.
Açılan bir gülsün ilkbaharında,
Bitsin gece gündüz süren yollarım.
Bir bakışın koymaz başta gam keder,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!