Ütopya Şiiri - Bahadır Boranlı

Hayalleri kadar kendi güzel insanların,
Sevgisi kuşatmalı yaşlı ve yorgun dünyayı.
Coşkusu bize sevinç katmalı özgür ruhların,
Bal peteği tadında toplamalı tüm insanları.

Bebekler gülerek gelmeli neşe katmalı dünyaya,
Anne sütü iyiliğin mayası emmeli doyasıya,
Karşılıksız olmalı iyilikte yarışmalı kıyasıya,
Erdem ve sevgi kuşatmalı tüm insanları.

Çalışmak; anahtar olmalı mutluluğa kapı açan,
Arı kovanında düzen toplayan sonra paylaşan,
Saatin çarkları gibi kenetli zamanda bir koşan,
Dünyanın yükü beraber yormalı tüm insanları.

Bir gen olmalı kötülüğe ket vuran muhafız,
Silmeli zihinlerden öfkeyi hoşgörü kalmalı yalnız,
Özde sözde bir, kibirden âri, yalansız ve riyasız,
Naturası bu olmalı kuşatmalı tüm insanları.

Olmazda olur ya bir gün böyle bir dünya kurulur,
Gökyüzü çadırımız yeryüzünde sofralar sunulur,
Ağlamayı unutur insan hep kahkahalar duyulur,
Sağduyu galip gelir mutlu eder tüm insanları.