Korku kaos matrisinde kurgulanmış,
Bir oyunda figüran ayağında pranga
Elinden alınıp özgürlük itaate zorlanmış,
Rızkı beş on kuruş bir de aba altında sopa.
Kemiği kırılmış siniri alınmış beden,
“Efendim” ne güzeldi bu sözü duymak sizden,
Bir nefes hoş sedanın gönlümde izi kaldı.
O sesleniş sandım ki yarım kalmış mâziden,
Ruhumda unutulmaz o ânın hazzı kaldı.
Sanki aynı hisleri yeniden yaşıyoruz,
Gittin ardında miras yüce bir devlet kaldı!
Asra ışık fikirler, eşsiz devrimler kaldı.
Zaferlerinle taçlı üstün bir medeniyet,
İlkelerle var olan asil milletin kaldı.
Maziden âtiye tek yürek olduk seninle,
Gece pelerinini örtüp şehrin üstüne
Boşaltır sokakları yanar neon lambalar
Gündüzün insanları çekilir evlerine
Perdeler çekilir kapanır bir bir camlar
Gecenin insanları dökülür sokaklara
haydi ışıkları kapat
gecenin rengini birlikte görelim
bir renk tut serp geceye
bir an gece mavi diyelim
mutluluk ve huzur
neşe ve güvense eğer dileğin
Gölgeler gün batımı el ayak çeker bizden,
Hiç var olmamış gibi sessiz çekip giderler.
Gece karanlığında kaybolurken gözlerden,
Kuytu köşede saklı bizi bekler gölgeler.
Bir elimde kağıt kalem, diğerinde silgi
Şimdi söyle bakalım!
Bu defa ne yazayım?
Bir kaos habercisi,
Öfkenin yayından fırlayışı
Nefretin haykırışı,
Ey masmavi göklerin hür uçan kartalları!
Kor düştü yüreklere bu ne yaman kederdir!
Dar gelir yad ellerin amansız semaları,
Can evinden vurulduk gayrı matem vaktidir.
Göğü yırtan kanatla semalar meskeniniz,
Dün ellerimde açan kar beyaz masum gülüm,
Sen sevdanın ateşi ben senden kalan külüm!
Ömrüme ömür katan dört mevsimin çiçeği,
Seninle her an güzel, sen varsan güler yüzüm.
İlkbaharsın bahçemde saçların sümbül kokar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!