Kalbi ağlarken gülen bir yüz gördün mü
Nereden bileceksin ağrımadıysa kalbin
Ben sevdamın umutlarını yitirdim
Açan çiçeklerde yeşeriyor umutlarım
Issız sokaklardayım yanımda hayalinle
Her adımda adını anıyorum sevgili
Bir bilinmeze doğru yürüyor serseriyle
Defalarca söyledim bana inanmadın sen
Şiirlerimin özü ilhamım oldun benim
Yarınları düşünmeden geleceği bilmeden
O koskoca yüreğe tüm sevgimi verdim ben
Liseli aşıklarım heyecanıyla sevdim
Bırakıp gidilir mi gönül aşkı bulmuşken
Yaralı aşk üstüne başka aşk kurulur mu
Bebeğim, seni dünyaya getirirken,
Çok acılar çektim,
Dünyaya açtığında gözlerini,
Duyduğumda çığlık atan sesini
Bütün endişelerim acılarım,
Yok olup gitti.
Onulmaz dertlere düş dermanın bulunmasın
Ben inandım aldandım başkaları yanmasın
Sende benim gibi yan gözyaşların dinmesin
Mutluluğu bulsan da ömür boyu sürmesin
Bunca yıldır yalanmış tutmadı hiç bir sözün
Ah sevgili çok merak ediyorum seni,
Hangi şehirdesin acaba kiminlesin.
Sen gönül bahçemde açan son güldün,
Yokluğun ayrı bir dert sensizlik ölüm.
Umutsuzluk yangınında kavruldukça şaştı gönlüm
Yağmur oldun yağdın bana kalbimde akan çay sendin
Vuslat dedim zaman dedin tüm takvimi değiştirdim
Geçip gitse de seneler beklediğim son ay sendin
Sen canımsın yarenimsin sanma ki bıktım senden
Bu günde yine sabah oldu,
Ben uyanmak istemiyorum.
Ben her gün güneşe,
Rüyaları mı asıyorum.
Bir kere tutsaydım güç veren ellerinden
Bir kere okşasaydım saçının tellerinden
Öpseydim öpseydim o gül dudaklarından
Özlem giderseydim gamzeli yanaklardan
Biliyorum aşka düşmek büyük bir hata
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!