1881 de Selanik te doğdu
Adı Mustafa Kemal kondu
Sarı saçlı mavi gözlü bir çocuktu
Büyüdü dünyaya lider oldu
Mehtap sessizliğinde göz göze bakışmak yok
Sevda mıdır aşk mıdır nedir bu bizimkisi
Sen orada vurdun duymaz kör ayvaz
Ben burada hasretten ateşinde yananım
Dilde açtığın yara gizli kanar sinemde
Sen gülünce gözlerin yeşil yeşil olurdu
Yanaklarında gülden gamzeler oluşurdu
Gün gelir sana bakmaz yüzüne gülen yüzler
O zaman benim gibi ateşlerde yanarsın
Yine düşüme geldin bu gece
Gökyüzünü kara bulutlar sarmış
Gecenin ortasında öylece kalıp
Sevdalı yıldızlara bakar gözlerim
Seni hayal eder seni düşlerim
Senden ayrıldığım günden bu yana
Pare pare yüreğim har yanı yama
Bu sevdamız böyle yarım kalalı
Karardı dünyam zindan karası
Sonumuz belli oldu gidişat kötü
Ay doğmadı nedense her yer karanlık yine
Daldım karanlıklara seni bulurum diye
Bu sevdayı kaybetmek korkusuyla yaşadım
Bulamadım ben seni yine daldım düşlere
Yarına bakışlarım benim için umuttur
Akşam oldu bak yine efkarımla doluyum
Ben senden fazla bir şey istemedim aslında
Hep kışları yaşadım mevsim bahar olsa da
Ben sevmek ve sevilmek umuduyla doluyum
Sözüm geçmedi sana inan ki çok doluyum
Sensizlik yüreğime yaktı sevdiğim,
Seni sevdiği’mi söyleyemedim.
Gözlerine bakmaya doyamadığım.
Bıraktığım yerde kaldı yüreğim.
Bu kadar yakınken senin varlığına
Ne acı bilemezsin kavuşamamak sana
Ayrılık rüzgarları coşturdu denizleri
Belli ki fırtınalar kopacak ayıracak bizi
Bir zamanlar nasılda aşk ile bakar idin
Geride bırakalım artık küskünlükleri
Zamanla kapanırmış kalpte açılan yara
Sen yanımda olunca güneşim eren doğar
Karanlıkta bırakma gel güneşim ol yarim
Bir sevda rüzgarına takıldı kaldı yürek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!