Sen benim ilk sevdam en son aşkımsın
Göğsünde yattığım en son köşkümsün
Neden bu ayrılık neden bu veda
Gözlerin kal diyor dudakların git
Ayrılık dönüşü olmayan bir yol
Sonbahar üzerine nice şiirler yazılmış
Sonbaharın ve eylülün suçu yok bunda
Eylül hüzün ayıdır
Yoksa sonbahar mevsiminde
Eylül olmak mıydı suçu
Ben eylülde doğmuşum
Hüzünler bir orkestra kurdu içimde
Yayılıyor sesler kulaklarımda nağme nağme
Ben sana vurgun ben sana tutkunum
Yine sen varsın son bestemde
Hayatın cilvesi san ki bir ceza gibi
Sabrın sonu selametti amma
Bardağı taşırdı son damla
Zorlama artık sabrımı zorlama
Bensiz nefes alamayan sevgili
Şu an neredesin yaşıyor musun
Huzursuz gözlerim hayallere dalarken
Sen benim kaderim ömrüm yüreğim
He gece düşlerde buluştuğumsun
Mutluluğu huzuru sende bulduğum
Kapıldım rüzgarına kuru bir yaprak gibi
Sıra sıra ekledim çektiğim acıları
Bana reva gördün ya sensizlik sancısını
Hiç ciddiye almadın sevdamı anlamadın
Candan seven yüreğim ne yazık ki aldandı
Saat gece yarısı on ikiyi vurunca
Nedir bu halin hep kederli hep üzgün,
Yazdığın her şiir’in gölgesi hüzün.
Her yazılan satırlar acı ve elem dolu,
Sesini duyan olmaz boşuna çırpınma..
Geldiğin gün ahdi vefa idi
Gidişin bitirdi beni
Anılarla avutmak istedim kendimi
Hasretinle yanan gönlüm
Yokluğunla nasıl avunsun ki
Sabrın sonu selamettir dedim amma
Derdinden harap oldum sabır tükendi bende
Ne sevgiden bir ses var aşkta tükenmiş sende
Şu perişan halimden habersiz olamazsın
Yıllar geçti yok hala ne iz ne haber senden
Seninle geçen her gün her mevsim ilkbahardı
Seni alıp koyarsam sevincime acıma
Eğer ortak olmazsan aşkta ki inancıma
Yağmur olsan da yağma bundan sonra bağıma
Yaptığın yanlışların farkında olacaksın
İkinci bahardasın bahar sız yaz geçmiyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!