Gözlerde başlamıştı aşkın bütünü
Oysa söz vermiştin bozdun yemini
Ağlıyorken istemem görme yüzümü
Silip attım kalbimden sevda izini
Yalnızlık istasyonu gibiyim ıssız ve sessiz
Artık uğramaz oldular yanıma
Eskisi gibi gelenlerim
Kalanlarımda bikarar oldular yanımda
Sen bilirmisin yalnızlığın
Ne demek olduğunu
Haykırdım beyaz kağıtlara
Bir bir döktüm içimi
Kavuşmadı kirpiklerim birbirine
Uykusuz bir gecenin ardından
Ne kadar zor bilirmisin nereden bileceksin ki
Bu kadar yakınken ulaşamamak sana
Nefesini hissederken öpüşlerine hasret kalmak
Bil ki fırtınalar kopacak bu sevdanın sonunda
Ayrılık rüzgarıyla denizler kabardı
Rahat huzur içinde yaşıyorken bu gönlüm
Der nedir tasa nedir hiç bilmezdi bu gönlüm
Seni gördüğüm anda birden çarpılı verdim
İkinci baharımda nasılda coştu gönlüm
Bir çok hayaller kurdum gelecek yarınlara
Sen beni unutamayacaksın,
Gün gelecek beni çok arayacaksın.
Yüreğini ateş saracak yanacaksın,
Gülmeye hasret kalıp kıvranacaksın.
Sevene malum olur kolay kolay yanılmaz
Kanıyor yürek yaram başka biri saramaz
Senin sevgin gönlümün derin yerinde saklı
Kapandı gönül kapım başkasına yasaklı
Tan yeri ağarsa da odam karanlık benim
Bana sözün vardı,nasıl unuttun,
Onca davetime,çıkıp gelmedin.
Hiç sızlamadımı,sol yanın senin,
Ateşler içinde , yanar yüreğim.
Bahar gelmiş yaz gelmiş bundan bana ne
Sazımın tellerinde nağmeler çalınmıyor
Binlerce yıldız kaydı dilek diledim sana
Bağrıma bastım tuzu yan yüreğim yan dedim
Vefasız bir zalimi yıllarca andı gönlüm
Ümitsiz bekleyişten bıktı usandı gönlüm
Mutluluğu ararken derde gark oldu gönlüm
Boş hayaller uğruna yandıkça yandı gönlüm
Kurudu mürekkebim yazmaz oldu kalemim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!