Akşam oldu yine her yer simsiyah
Yüreğim ağlıyor bu nasıl feryat
Hasret kaldım yare hasretim heyhat
Her aşkın böyle bir yakışı vardır
Sevdan yüreğimde hep kanayacak
Sen benim alnımda kara yazısın
Ruhuma işlemiş koyu karasın
Kalbimde açtığın derin yarasın
Beni derde salan zalim sevgili
Vakit doldu artık gitme zamanı
İsyanımı bastırır söylediğin o sözler
İlham kaynağı bana aşkla bakan gözlerin
Gözlerim gözlerine bakarken özler seni
Bu yüreğim aşk kokar buram buram sevgilim
Heder olmuş bir ömür bu sevdanın bedeli
İnatlaşıp duruyor uykusuz bu gözlerim
Tan yeri ağarırken kırık dökük bitkinim
Geceler değil beni yoran düşüncelerim
Bu sevda bitmeyecek adım gibi eminim
Yanıma gel sevgilim aşk neymiş öğreteyim
Gözlerim yaşlı kaldı yüreğim kan ağladı
Bu gece benim gibi acılarla yandın mı
Ayrılık denen illet kapına dayandı mı
Neredesin sevgili gelinmez yerdemisin
Dudakların değmedi dudağımın tenine
Nasıl unuturum geçmişte yaşananları
Aşk tarifle anlatılmaz ki
Bırakıp gittiğin düşlerin ardından
Ben her zaman ki gibi yine senleyim
Sen gideli ne kadar oldu bilmem
Baş ucumda soldu aldığın güller
Nasılda geçti zaman oysa daha dün gibi
Öyle soğuk ki hava dışarısı buz gibi
Şerfine kaldırdım kadehimi sevgili
Yudum yudum içiyor dudağım aşk zehrini
Hece hece zikreder dudaklarım ismini
Yıkıldı yarınlarım umut kalmadı
Kapandım iç dünyama ruhum daraldı
Bu gün dünden daha da beter haldeyim
Hasta düştü bu gönlüm nardayım narda
Neden seven gönüller acı çekerler
Gördüğüm ihanetler artık çok yordu beni
Sevmek korkulu rüyam oldu kabus serisi
Acılara doydum ben ne olur üzme beni
Bir daha sevmek mi asla sevmeyeceğim
Beni benle baş başa bıraktın sokaklarda
Karanlıklar içinde kalakaldım ortada
Hasretini çekmek hep keder oldu bana
Sesizliklerde yanmak içten değil aslında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!