Seninle birlikteliğimize kurmuştum dünyamı,
Seninle bezedim gönlümün aşk bahçesini.
Sabırla hep yollarını bekledim
Esen güzgarlara haykırdım feryadımı.
Gözlerim gözlerine bakarken seni özler
İsyanımı bastırır dilden dökülen sözler
İlham kaynağım olur bana buğulu gözler
Kaleme düştü aşka dair yaşanan hisler
Çok derinden duyarım hasretin sancısını
Yarın çok geç olur derdin
Gece gündüz hep çalıştın
Zaman ile yarıştın
Bu gün günlerden on Kasım
Üşüyor ellerim hava soğuk
Gökyüzü hiç bu kadar mavi olmamıştı
Kıskanılmamıştı hiç bu kadar bir aşk
Mutluluğun adı yanımda hiç anılmamıştı
Seni tanıyana kadar
Lakin çok yaman bir sevda çektirdin bana
Gün göremedim sensiz,mutluluğu boşadım,
Eremedim vuslata acıları yaşadım.
Viraneler adresim,yoksulluk oldu keder,
Geleceksen gel artık,bu kadar hasret yeter.
Hasretin mührünü kalbime vurdum
Göğsüne yaslandım uyudum durdum
Gönülden gönüle bir köprü kurdum
Aşk olup yüreğe aktım bu gece
Uzun yıllar oldu ayrı düşeli
Hasretin çekilmez bir çay içimi
Hasretin şulesi bağrımı sardı
Bir yanım baharken bir yanım kıştı
Yürekten bir mısra düştü geceye
Hani sen gittin ya nasıl gittiysen
Yetim kaldı yüreğim öylece kala kaldım
Bir ayrılık bin ağıt sitem dolu ben
Senden ayrı kalalı ,sevdama gölge düştü
Bu nasıl kader, nasıl yazgı bu,
Güllerim açmadan, dalında soldu.
Gönül bağıma bir,yabancı girdi,
Gülümü dalından,kopardı benim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!