Uzaklardan sesleniyorum sana
Yokluğunla kavruldum yine
Hasretinle baş başayım
Gözlerim başka ağlıyor bu gece
Yüreğim aşkla anar her an her daim seni
Tanrıya yalvardım gece gündüz gelmeni
Yürekte yaram benim öylesine derin ki
Seviyorken sevgili nasıl unutulur ki
Mızrabın teli ile tınladı gönül telim
Senden başka kimseyi sevemedi bu gönlüm
Sevme derim dinlemez bu benim deli gönlüm
Yüreğimde ki yara öylesine derin ki
Unut diyorlar bana unutamıyor gönlüm
Söyleyemedim sana güzelsin diye ,
Nazarın benden olmasın diye.
Korkularımı kederlerimi sakladım senden,
Duyarsan kendine kahretme diye.
Bir kış günüydü
Bir gün daha bitti gün akşam oldu
Güneş batmak üzere
Grubun kızıllığı sardı gökyüzünü
Hava kararmak üzere
Bu gece ay yok dışarısı oldukça karanlık
Nasıl yok saysın şiirlerim sevgini
Çok görse de kader bize visalini
Buram buram içindeyiz masalın
Ve bir varmış bir yokmuş misali
Zincire bağlanmış eğilir başlar
Sen çok uzaklara gittin sevgili
Bende yaşamanın kalmadı zevki
Bir bilsen ne haldeyim o günden beri
Lanetliyorum her gün kötü kaderi
Bana uzaklardan bir nefes gönder
İçinde ki yangın bana benzesin
Var mı severken yari kaybetmek
Dilemem kaderi bana benzesin
İçimde yaralar bin bir üzgü var
Kırmızı gül yaprağından sevgi kanı damlamasın
Durdur gelen bulutları fırtına olup esmesin
Beni dertlere karıp ta umutlarımı kesmesin
Yeterince yorgun gönlüm hasretinden inlemesin
Kime elim uzattıysam köz oldular elim yandı
Bilmeliydim aslında,
Fırtına olan denizde kayık olmaz.
Ya batar yada yan yatar .
Kurtuluşu yok ,sonunda,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!