Görmek geldi içimde o çocuksu yüzünü
Ne olurdu dağıtsaydın içimde ki hüzünü
Sevda ülkesinde bir ömür koştum
Kaybettim yollarını bulamadım izini
Gözlerim görmüyor ne sağı ne solu
Gözlerinden öğrendim ben her şeyi,
Hüznü ,neşeyi vede sevmeyi.
Önce gözlerime sonra özüme düştün,
Senden başkasını görmüyor gözüm .
Senden sonra değişti buralar
Kederi üzerime atıp da gittin
Geceler soğuk geceler ayaz
Her yer yokluğunun yasında
Issız ve sessiz bildiğin gibi değil
Kaldır başını gözlerime bak
Gözlerinin derinliğine ineyim
Gözlerinde beslenir göz bebeklerim
Senden vazgeçemedim
Yalnız senin aşkınla yandım eridim
Ağlarken yeşil yeşil oluyordu gözlerin
Yanağında gül gibi açardı gamzelerin
İçin için ağlayıp hasretinden yandıkça
Göz bebeklerinde esir kaldı gözlerim
Dilim konuşmaz artık sükut giydirdin aşka
Şu sineme acılar mızrap gibi saplandı
Hasretinden bu gönlüm cayır cayır dağlandı
Ümitsizlik her gece boynumu büküyorken
Bu gönlüm her gün sana daha da çok bağlandı
Kalbimden geçenleri bir görebilseydin ya
Bir sevdiğim vardı yok oldu gitti
Göz pınarlarımı kuruttu gitti
Aşkını kalbimde unuttu gitti
Ağlıyor gözlerim yar diye diye
Gülmek nedir artık unuttu gönlüm
Yeminler etmiştik söz vermiştik ya
Yeminli sevgimiz bitti demişsin
Zifiri karanlık sardı her yanım
Yerle yeksan oldu söz yere düştü
Senden bir haber yok öksüz bıraktın
Yarım kalan bir şeyler var
Yüreğimde hissettiğim
Yerini hiç bir şeyle dolduramadığım
Sen gibi
Sen gittin ya hani
Ben kimseyi
Sevemedim
Unuttum sevmeyi
Senden sonra
Ateşlerde yandı bu kalbim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!