Yol uzak caresizim yanına gelemedim
Ben burada sen ise gurbet ellerindesin
Ben nice ahlar çektim ne kahırlar yüklendim
Söyle sevgili söyle hayat geçer mi böyle
Kalbimde bir tutam sen bir tutam keder
Çaresizlik yüzünden yüreğim titrer
İçine düştüğüm bu çaresiz aşkın
Ne kadar uğraşsan da kurtulamazsın
Gönlümde ki yara kapanmaz illet
Reva’mı sevene acı çektirmek,
Gözümden her daim yaş’mı akacak.
Sensiz’mi geçecek benim hayatım,
Gidiyorum diyorsan haydi durma git.
Yaşananlar keşke şaka olsaydı
Geç gördüm gerçeği yemin ederim
Seni tanımadan önce muluydum
Şimdi çok mutsuzum yanıyor içim
Yine akşam oldu ben yine yalnız
Seni benden vazgeçiren neydi söyle
Tüm Işıkları yansa da, şehrin
Bu yürek karanlıklar içinde
Çok çaresizim kanıyor kalbim
Yazmak istedim yazamadım
Gururumu hiçe sayıp aşkımla alay ettin
Beni sırtımdan vurdun yaban ellere gittin
Zamansız gidişin öldürdü beni
Hazan vuran yaprak gibi kavruldum
Gecenin matemi ruhumu sardı
İsyanım sensizliğe her gece kahrediyor
Saatler durdu san ki zaman geçmek bilmiyor
Günler ay gibi oldu hasretin çekilmiyor
Sensiz geçen her günüm acı veriyor bana
Yaşananlar san ki daha dün gibi
Bulutlarla ağladığım o güz günleri
Alev alev arzu ile yanar dudaklarım
Dağlar ardında batan kızıl gün gibi
Bir sabah uyandım gitti dediler
Alabildiğine karanlık ıssız ve sessiz geceye
Dalıp sokaklar boyu esrarlı bir uykuya
Yattım ama bir türlü uyku tutmadı
Her gece dikildi karşıma çaresizliğim
İnadına geçmek bilmedi zaman
eni ilk gördüğüm gün aşkına evet dedim
O güzel yüreğine bütün sevgimi verdim
İlk günün heycanıyla çılgınlar gibi sevdim
Gönül aşkı bulmuşken bırakmak olur mu hiç
Düşlerimde sen varsın hep senli rüyalarım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!