Siz beni kalabalıkta arıyorsunuz,
Ben kendimi yalnızlıkta buldum.
Sizin olsun o köşebaşı rolleriniz;
Ben kendi sahnemin tek seyircisi oldum.
Onay aynalarınız süslü, biliyorum,
Fakat gösterdiği suretler eğreti.
Siz o sahte bütünde bölünürken,
Ben yalıtılmışlığımda tamamladım sureti.
Az konuşuyorsam, bir bildiğim var:
Kelimeleriniz israf, nezaketiniz tuzak.
Sizin o samimi gürültünüzden,
Benim bu asil sessizliğim uzak.
Maskeleriniz düştü, oyununuz bitti,
Senaryoyu yırtıp attım o sahneye.
Eğilip bükülmek sizin sanatınız;
Ben dik durdum, döndüm kendime.
Şimdi o kimsenin bilmediği köşemde,
Hiçbir sufleye uymadan, yalınayak;
Ben sadece kendim olarak nefes alıyorum,
Siz her rolde biraz daha azalarak.
Kayıt Tarihi : 9.07.2026 14:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!