Ayhan Ulu Şiirleri - Şair Ayhan Ulu

"Seninle hiçbir zaman yan yana olamadım, ama kalbim hep seninle yaşadı; bu da bana bir ömür yetti."

Yıllar boyunca aynı bankta oturup seni uzaktan izledim. Elindeki kahveyi tuttuğun parmaklarını, gülümsediğinde yanağında beliren o minik gamzeyi, saçlarını rüzgâra bıraktığın o anı ezberledim.
Sen, beni hiç görmedin. Belki yanından geçtim, belki aynı kitapçının raflarında aynı sayfaları çevirdik, belki aynı yağmurun altında yürüdük, ama sen beni hiç fark etmedin.

Olsun.

Kara Şeker

Asıldığım sigaranın dumanında,
Kara şeker bir portren belirdi aniden.
Kül düştü yere yavaşça zamanında,
Gözlerimde yangın , içimde sen, yeniden.

Hepimizde Olan Siyah Beyaz Film Gibi Biraz
Son model araba, rakı sofraları, vur patlasın çal oynasın 😉
Ev değil köşk 😘, çöpe atılan yiyecekler 😲
Özel okullar, iPhone 9, Samsung S12, Android 🙈
Kuşadası, Marmaris, tango, tanga, dans, ego 💆
Empatisiz patili, hav hav oşt, az ilerde havla 🐕🐶

Kaşık Kaşık Aşk Kara şeker

Dalarsın maziye, yakarsın bir cigara,
Söze kaşık kaşık aşk diye girersin…
İster aç karnına, ister tok karnına,
Günde üç öğün kaşık kaşık aşk…

Kelimelerin efendisi olmak isterdim sadece senin için ,
öyle şeyler yazmak isterdimki sana, yazdıklarımı okuduğun zaman kalbimi görmeni ve her satırında her hecesinde ben kokmalıydım, buram buram tūtmeliydim burnunda, öyle bir özlemle özlemeliydin ki beni, ben olmayınca yanında bir daha hiç gelmeyecekmişim gibi yanmalıydı kūçūcūk kalbin ateşimle ve aksam olunca sahte dūnyanın sırtıma verdiği taşıdığım onca yūkūn ağırlığını acılarını, yorgunluğumu atmalıydım gözlerine bakınca , sana her sarıldığımda gözlerim yaşarmalıydı, varlığınla bu kifayetsiz kalan duygularımı ak kağıtlara döktūğūmde okuyup solmalıydın ve yargısızca sevmeliydin beni baharın yazı sonbaharın kışı sevdiği gibi...Ayhan Ulu 2016

Kelimelerin efendisi olmak isterdim sadece sana ,
öyle şeyler yazmak isterdimki senin için, yazdıklarımı okuduğun zaman kalbin titretmeliydi ,görmeni isterdim bendeki şair olma heycanımı ! her satırında her hecesinde sen ve ben kokmalıydı harfler şiirim olmalıydın ve buram buram tūtmeliydi kokum burnunda.Öyle bir özlemeliydinki beni, ben olmayınca yanında bir daha hiç gelmeyecekmişim gibi yanmalıydı kūçūcūk kalbin yokluğumda. Kader koyunca acıyı sineme usülsüzce ,bu sahte dūnyanın sırtıma verdiği taşıdığım onca yūkūn ağırlığını,acılarını, yorgunluklarını işten eve dönünce gözlerine bakınca atmalıydım üzerimden ama olmadı , sana her sarıldığımda gözlerim yaşarmalıydı ama olmadı.Yokluğundaki varlığınla bu kifayetsiz kalan duygularımı ak kağıtlara döktūğūmde okuyup solmalıydın ama olmadı ve yargısızca sevmeliydin beni baharın yazı sevdiği gibi ama olmadı ne bahar geldi ne yaz kışta kaldı tüm duygular...

Kelimelerin Efendisi

Ben, kelimelerin efendisiyim,
ama en çok senin karşısında yenildim.
Binlerce cümle dizdim gecelere,
ama hiçbir harf senin suskunluğuna denk düşmedi.

Kelimelerin Efendisi Suskunluğun hükmü

Ben, kelimelerin efendisiyim,
ama en çok senin karşısında yenildim.
Binlerce cümle dizdim gecelere,
ama hiçbir harf senin suskunluğuna denk düşmedi.

Kendi halimdeyim,
yaş yerini bulmuş yüzümde.
Ağır abilerleyim,
masada sessizlik —
sözler cebimde ağır,
yılların yükü omuzlarımda,

Yüzsüz yüzler

Konuşmuyorum, anlatmıyorum diye
Kimse sanmasın bilmediğimden!
Kim çakal, kim tilki, kim nankör;
Kim kahpe, kim gerçek, kim sahte...

Artık sevmelere çok uzağım !
Kalbimdeki yaralarım hala kanıyorken yelken açamam yeni bir güzele , kanadı kırık bir melek gibi düşmüşüm yaşam denen gezegene, rotası olmayan bir kaptanım sürükleniyorum bir meçhule varcağım yer besbelli gidiyorum Kıyam-et e.
Çünkü kalbim hâlâ enkaz,
Aşk dediğin rüzgar bile içime çarparken kırıyor beni.
Ne gökyüzüm tanıdık, ne yerim sabit,
Benliğimde bir gurbet var,