Ayhan Ulu Şiirleri - Şair Ayhan Ulu

Gül yüzün ışık saçtı, aydınlattı küçük dünyamı,
Hayalimdeki aşk rüzgarı, senden esti bana doğru.
Gecemin karanlığında bir umut gibi parladın,
Yıldızlar bile kıskandı, kalbimi seninle sardın.

Adını her nefeste mırıldanır oldum sessizce,

Başkalarının günahlarını cehennemle tartanlar;
Kendi günahlarını,
Ada sahillerinde
Güneşle sevişerek affedeceklerini sanıyorlar...

Sabah saat 4:30 ! kuşlar uyandı, su uyandı, denizler uyandı bir sen uyanmadın.Bir çay koydum sofrayı kurdum,bir güzel karnımı doyurdum, eller semada gözler seni aradı ve kalbim acıdı, masada ne hoşaf vardı ne gözleme nede kete, elhamdülillah karnım doymuştu ama ne gözüm doydu ne kokun doyurdu, cennet kokunu hissetmek için derin bir nefes aldım hayaline daldım , burnumun direkleri sızladı yokluğunda, iki rekat namazımda, dualarımda, bu ilk sahurda yanımda hep sen vardın.Bugün seninle yarın kiminle niyet ederim bilmiyorum ama , gün ola harman ola.Ayhan ULU 17.05.2018

Ayhan’da iki hâl vardır; biri talebe, diğeri hoca.
Ne vakit "işte şimdi" diye fısıldasa birinci,
İkincisi hemen çalar bir galebe.
Ayhan iki yolcudur; ikincisi varmakta,
Birincinin yolu uzun, o hâlâ aramakta.
Biri menzile susmuş,

Gül yüzün

Gül yüzün ışık saçtı, geceme doğan ay gibi,
Kalbimde yankılandı, sevdanın en saf dili.
Bir bakışınla çözüldü, yıllardır süren hüzün,
Sen geldin, ben yeniden doğdum, sevdayla bütün.

Göz bakar, kalp görür; hayat bir kördüğüm,
Her çekilen zorluk, sanki bir zulüm.
Kalbin görmediği, gözün gördüğü...
Madde tapınağında ilahlarla düğün!
​Takılan o kolyeler, boynunda birer pranga;
Ölüm gününe dek sürün, ey kendini dev sanan insan!

Acıyı Bal Eylemek
​
Hayatı acı ettiler bu ak yüreklere,
Her yanımız hain, her yanımız mayın...
Kısacık ömürlere,
Kocaman ölümler dikte ettiler.

Küçücük kalbimde kocaman bir okyanus oldun ,
korkma ! Bir nehir misali kaymıyor gönlüm kimseye, olduğum yerde duruyorum her daim seninleyim...

HER YOL HERKESİN DEĞİL

Kırk yıllık ömrümde dostlar biriktirdim; ölümsüz…
Sen üç günde ya toprak olur,
ya yol olursun.
Ben adını taşımam her gelip geçenin,

Bilseydim sahte sevgilerinle boğulduğumu,
Gönlümün tahtında bir an bile oturtmazdım seni.
Gözümdeki o kör perdeyi erkenden kaldırabilseydim,
Bu kadar hoyratça çiğneyemezdin sana sunduğum yeri.
Bir yalanın gölgesinde büyütmüşüm içimdeki seni,
Tacını kendi ellerimle takmışım vefasızlığına.