Ayhan Ulu Şiirleri - Şair Ayhan Ulu

Gözlerimden süzülen her harf,
bir yangın yeri şimdi hatıralarda.
Tutunacak bir dal değil,
bir nefes bile kalmamış eski baharlardan.
Kırılmış çocukluğumun tahta salıncağı,
içimde gıcırdayan o sesle sallanıyor hâlâ,

Geçmişin Hatırına

“Gidersem şair olacaksın.” demişti, gönül tahtımdan beni indiren kadın.
Başımı öne eğip, yavaş yavaş yol almıştım bir meçhule doğru.
Şimdi yürüyorum, ellerim ceplerimde, hayatın boş sokaklarında…
Soğuktan titreyen nefesimden çıkan buğuda, kara şeker bir portren beliriyor aniden.

Gidersem şair olacağımı söyleyen kadının gönül tahtından kalkıp başımı öne eğip yavaş yavaş yol almıştım bir meçhule doğru,şimdi yürüyorum ellerim ceplerimde boş sokaklarında hayatın, ve soğuktan titreyen nefesimden çıkan buğuda,kara şeker bir portren beliriyor aniden, gözümden inen kanlı damla damla yaşlar ile kelimelerin dile gelmesi kifayetsiz kılıyor dünya halimi. Devrik duran cümlelerle hakkındaki kalbi duygularımı kazıyorum aklımın en bakir köşelerine.El değmemiş,söz değmemiş, anandan başkası kimseler bilmemiş saklı Ayhan' ının suratına küfürler ediyorum saygısızca. Geçmişime yanarken gelmişine önem vermeden yaşıyorum vuslatı ,nasılsa üç mum yakıp seyrine bakmayacağım hayatın, pamuk ipliğine bağlı olmasınıda iplemiyorum kahpe dünyanın, yol vermişim kendime yollll, yol almışım, döl vermişim ,dere tepe dağları aşmışım, kopmuş gitmişim toroslarımdan, yolları taş olandan, babadan ,anamdan, ağamdam ,sıladan, yardan.Bir çırpıda uçup gitmiş, yıkıp gitmiş, kırıp gitmiş, su gibi akıp gitmişim, Seyhan gibi sesiz sesiz, çığlık çığlığa ,süzüle süzüle yanıp gitmişim.Şimdilerde gurbet ellerde kırık kanatlarımla sinmişim iyice içime, üşüdüğüm düşlerimde yıllar da geçse demincek gibi duran biz, lalezarlar içindeyiz, kol kola, can cana, ten tene, ter tere sevişmecelerdeyiz eski günlerdeki gibi sessiz sessiz... Senin hayalinle konuşurken arada sırada yakalanmışım elaleme, deli diyen olmuş duymuşum veli diyen olmuş susmuşum.Gitmekle belki hata etmişim ama şairin olmuşum şiirim olmuşsun, sönmez ateş olmuşsun sinemde ,şiir olmuşsun levh-i Mahfuzda, ben gitmekle şair olmuşsam sen ise gitmeme izin veren şiirlerimin sahibi olmuşsun heyhat.Ayhan Ulu.

UYANIŞ MANİFESTOSU: GEORGE FLOYD VE TÜM MAZLUMLARIN ANISINA
Birçoğunuzun okumak istemeyeceği kadar uzun,
Ama görmezden gelemeyeceğiniz kadar gerçek bir hikâyedir bu.
Okuyanlara selam, anlayanlara rahmet olsun.
İnsanlar, ne yazık ki kendi zindanlarına aşıklar.
Kendilerine dayatılan fikirleri, ideolojileri “doğru” sanıyor; hatta onlara tapıyorlar.

Ama ben hâlâ susamıyorum…
Zihnimde yankılanıyor yokluğunun gürültüsü.
Bir yerlerde yarım kalmış bir vedanın gölgesinde,
İçimde durmadan kanıyor gidenin sessizliği.

Ellerim, adını unutmayan bir dua gibi titriyor,

Giden Sevdalar
Giden sevdaların ardında kalır aklın ,
damla damla gözünden düşen kanlı yaşlar avucunda yanar ,
Giden sevdaların ardında kalır aklın,
ve sen, en çok orada dağılır,
bir ânının kıyısında susarsın.

Kendi kışın varken, elin baharını çalma,
Emanet çiçeklerle kurak bağlar yeşermez.
Hileli nefeslerle menzil alınır sanma,
Kul hakkı yiyenin gönül yarası kapanmaz.

Zulmün karanlığı sarmışsa dört bir yanı,

Karanlık, karışık ve uzun sokakların en sonundaydı genç adamın ilk göz ağrısı olan Gül'ün evi,
yürüdüğü caddelerde aydınlatma olmadığı için,
her seferinde kendini labirentte kaybolmuş gibi hissedip, yüreğinin ışığı ile yol alıyor, sevgilisinin evini zorda olsa bulabiliyordu.
Aradan biraz zaman geçtikten sonra, tecrübe edinerek yaşayarak öğrenmişti Gül'ün kalbine giden yolları.
Her gece mesai bitimi,yorgun ruhundaki kandilin dışa yansıyan ışığıyla yola çıkıp,
sevdiği kızın evinin penceresinin önüne kırmızı bir gül bırakıp,

Gülen yüzün solmasın diye yürüdüğümüz yollara güller serdim,
toprak beni adımla değil niyetimle tanıdı,
her adımda içimden bir susuş bıraktım geriye
çünkü bazı yollar sesle değil kalple aşılır.
Dikenlerine takılma diye parmak uçlarımla kırdım hepsini,
acı bağırmadı, içimde oturup bekledi,

Gül Yüzün
Gül yüzün ışık saçtı, aydınlattı küçük dünyamı,
Hayalimdeki aşk rüzgarı senden esti bana doğru.
Kaybolan ümitlerim, sensiz geçen her anımı,
Yeniden yeşerttiğin, ömrüme kattığın coşku.
Bir bakışın yetti, dağıldı tüm bulutlar,