Ayhan Ulu Şiirleri - Şair Ayhan Ulu

Veda Abidesi

Seni rengârenk bir dille yazmak isterken
Bembeyaz sayfalara,
Kara kalemler karaladı yüreğimi…
Dilimden dökülen sözler

Sessizce yok olmak

Bir gün geldin hayatıma,
Yorgun bir akşam ışığı gibi değdin kalbime.
Ben sığınacak bir omuz ararken,
Sen beni içimdeki karanlığa bırakan en sessiz gölge oldun.

Al kalemi eline sessiz kalma sende,
İçinden geçenleri yaz yazki okuyan olsun seni ve hislerini,,,

Bilsinler ne dūşūndūğūnū hayata nasıl baktığını. Aç bir çocuk gördūğūnde bin kere öldūğūnū,bin parçaya bölūndūğūnū.

Ve dilsiz bir hayvanı dövdūğūnde işkence yaptığında insanoğlu,

SESSİZLİĞİN SENFONİSİ
Sen iPhone’ların zil sesinde boğulurken,
Ben bir karıncanın yürüyüşünü dinledim.
Herkesin her şeyi bildiği bu sahnede,
"Bilmiyorum" demenin asaletine gizlendim.
​Damacanaya hallenenlerin,

Beni sevdiğini söylediğinde anlamıştım benden iki adım ötede olduğunu, çünkü gözlerimin içine bakmadan nasıl bilirdinki sana sevdalı olduğumu ! hadi şimdi bana eyvallah giderim yüzümü döker bin adım öteye ve belliki izin kalır sol yanımda ama olsun şiirim olursun şairin olurum ama sen o vakit başka yollarda ben ise sevdalı.

ŞİİRLERİM OLMUŞTUN YA SEVGİLİ
Şimdi sana son şiirimi yazıyorum
Her mısrada adını gizlemiştim.
Geceleri yıldızlara fısıldamış,
Sensizliği kendimden gizlemiştim.

Belkide Şiir sevmeyene şiirler yazmaktı tüm hatam , aynı dili konuşmayan, duygularını acısıyla tatlısıyla kağıtlara dökemeyene ,onlarca kafiyeli sözcükleri bir araya getirip, onlarca kıta şiirle, aşkı ilan etmekti belkide hatam.
Beni sevmeyene sevgimi anlatmanın, kelimelerle kifayetsiz kalacağını bile bile, nasılda düştüm bu aşkın peşine, kaybedeceğini bilen ama asla pes etmem diyen bir boksörün, yediği yumrukların sonucunda nakavt olup, beyin travması ile hastaneye kaldırılıp,bitkisel hayata girmesi gibiydi benim seçimim, şimdilerde ruhum astral Seyehatta, kaybolmuş bir haldeyim, karanlıklar ülkesinde bir dilenci gibiyim , sevgiye muhtaç olan ben ,Rabbine el açmış aciz bir kul olarak ,beni kurtar YaRab zikriyle çıkmak istiyorum araftan,nezaman kabul olur duam bilemem, tek bildiğim normal hayata döndüğümde ve aydınlığa kavuştuğumda, yine ben aynı ben olacağım, yine yeniden kullanacağım sevgi hakkımı gözlerinin içine bakıpta, deryasında kaybolduğum kadında.

​Olgunluk;
Hata yapmadan olgunlaşmaz insan,
Hata payının kefaretidir.
Çok da ciddiye alma bu hayatı;
Kahpelerin poker oynadığı,
Kahramanların kan kustuğu,

Sinsirella'nın Maskesi
Ay ışığı vurur cama,
Sinsirella, bir yalan mı?
Gülümser sahte bir eda,
Gizler içinde bir veda.
Tatlı diller döker her an,

Sen olmuştun benim şiirlerim, her bir dizesi aşkla örülü.
Şimdi son şiirimi yazıyorum sana, vedanın acı türküsü.
Ben gidiyorum sevgili, rüzgarlara karışıp bir nefes gibi,
Ve sen bitiyorsun burada, hatıralarla yalnız ve kimsesiz.
Bir zamanlar sen benim ilham perimdin, her mısramda yaşayan,
Güneşimdin, ayım, yıldızım, gökyüzümde parlayan.