Ayhan Ulu Şiirleri - Şair Ayhan Ulu

Sorarlarsa öldü dersin,
çünkü gidişim — sesin yankısında saklı bir susuş.
Yok oluşum,
bir aynanın kendi yansımasından utandığı kadar sessiz.

Ben,

Beni çok konuşturan ahmaklardır,
sorularıyla değil,
anlamamakta ısrar eden bakışlarıyla.
Sözlerimi duyarlar
ama kelimelerin içindeki kapıyı açmazlar.

Adını anmak bile yetiyor bazen,
Bir harfi düşse kalbimden
gece yarısı bir şehir yanıyor içimde.

Sen dediğim şey
iki dudak arasında küçücük bir ses,

GÖZYAŞLARIM
​
Kimilerinin içi kan ağlarken,
Kimilerinin keyfi yerindedir;
Vakitli vakitsiz işine bakar cahiller...
Düğün havası vardır yaşamlarında,

Vazgeçtiğin gūn öldūğūm gūndūr !

Öyle bir vazgeçerimki senden korkarsın bensizlikden,
Geceleri uzun olur sabah olmaz sanırsın, sabah olur gūndūzūn ışığa muhtaç, karanlıkta kalırsın yūzlerce insan içinde.
Çekinmeden ağlarsın uluorta, silmeden gözyaşlarını dolaşırsın çarşı pazar,
Deli divane sanır görenler, öylesindirde zaten,

Yaşamak çok güzel güzelde ; yarin yoksa yanında içtiğin şerbet acı aldığın nefes sancılı oluyor be gözüm ,bahar geldiğinde kolkola değilsen papatya bahçesinde ve seviyor sevmiyor oynamıyorsan,gücün kuvvetin yerinde namerde boyun eğmeden yaşayıp isyanın bozuk düzeneyse vicdanın kar tanesi kadar hafif olsa bile yarin yoksa yanında içtiğin şerbet acı aldığın nefes sancılı oluyor be gözüm...
Ayhan Ulu

Senin varlığının kuarkları ile dolu tüm vücudum, tek bir bedende varolmuş bir yıldız tohumuyuz biz...

Yıllar geçti, dostlar azaldı,
Kadehler doldu, kelimeler sustu.
Bir şarkı çalar hep aynı yerden,
Hatıralar ağır, gece uzun.
Bir zamanlar biz de gülerdik öyle,
Sokaklarda yankılanırdı ismimiz.