Ayhan Ulu Şiirleri - Şair Ayhan Ulu

Adını içimden silerim, dilime düşürmem bir daha,
Ne gecede anarım seni ne sabaha kalır hatıra.
Konuşmam, sormam, merak etmem,
Bir selam bile yük olur yüreğime, götürmem.
Veda etmem; çünkü vedalar
Hâlâ bağ kurar, hâlâ iz taşır.

Adını İçimden Söyledim

Adını söyledim, içimden,
dudaklarımdan dökülmeden,
sessizliğe karıştı kelimelerim,
gözlerin hiç bakmadı bana,

Adını İçimden Söyledim

Kalabalıkta sustum,
sadece kalbim konuştu,
sessizliğimde saklıydı
adını fısıldayan rüzgar.

Adını içimden söyledim,
Dilimden dökülmedi hiç,
Gözlerin başka yerlere bakar,
Benim dünyam sessiz, derin ve niç.

Kalabalık içinde yalnızdım,

Adını İhanet Koydum
Kanadı kırık bir kuş gibi konmuştum avuçlarına,
Sığınmak istemiştim sadece…
Bir sıcaklık, bir nefes, bir omuz…
Senin ellerinse yabancıydı bana;
Bana değil, hiç bilmediğim birine alışkınmış meğer.

Ağlamak istiyorum

Hasret vuruyor dört bir yanımdan
Ağlamak istiyorum, içim yanıyor
Her günüm hüzünle geçse de inan
Ağlamak istiyorum, içim yanıyor

Ağlayamıyorum

Sağımda sevgili, solumda yara,
Güvendiğim herkes döndü şeytana.
Bir sen kaldın dost yaren bana.
Düştüm de anlatmam kimseyi sana.

​Yangınım sönmesin,
Yokluğun bir gün bile çıkmasın aklımdan.
Seni düşünmek,
Seni düşlemek,
Ve kavuşacağımız günü beklemek...
​Varsın bu hayat,

Bir günah oldum, aktım içine,
Bazen sevap oldum tövbe secdesinde.
Çok renkliydik, gençtik, cahildik.
Sana kimi zaman asi ve mavi,
kimi zaman yeşil idim,
Bazen ak oldum, bazen kara.

​Bir yıl önce konmuştu o son nokta,
Hükmü verilmiş bir cümlenin celladı gibi...
Şimdi sonuna bir kuyruk yapsan ne çıkar?
Virgüllerle uzayan her nefes,
Ölü bir aşkın can çekişmesidir ancak.
​Kelimeler kifayetsiz,