Aygül Zade Şiirleri - Şair Aygül Zade

Sorma bana annem…
Neden böyle suskunum,
Neden gözlerim uzaklara dalıyor
Ve neden bazı geceler
Yıldızlara bakıp içimden ağlıyorum…

Neden anne…
Bu kadar yalan, bu kadar ihanet?
Hani sevgi kazanırdı eninde sonunda,
Hani iyiler kaybetmezdi bu hayatta?

Ben inandım…

Ne eksikti ki sevgide, ne vardı aldanan?
Kalbimle geldim sana, içten, tertemiz,
Sen sustun, yalanlarınla örttün her bir iz.

Neden, neden bunca yalan?
Bir gülüşe kandım, bir bakışa inandım,

Bana “neden?” diye sorma sevgilim,
Bir sebebi yok bazı yangınların.
Gözlerin düştü kalbime bir gece,
Ve ben, o günden beri alev alev yanarım.

Zaman mı? Durdu belki de,

Ben nerede yanlış yaptım,
Sevmenin dilini bilmedim mi?
Yoksa verdim mi fazla,
Kalbimi çok mu açtım gizliden?

Gözlerimde saklı kalan umutlar,

Dünya fani, ömür kısa, geçip gider bir rüzgâr,
Ne servetler kalır elde ne saraylar ne diyar.
Geriye bir temiz isim, bir de dua kalacak,
Toprak örter bedenleri, iyilikler yaşayacak.

Nice sultan gelip geçti, tahtlar kurdu çağlara,

Ben bir adam sevdim,
yüreği güzel…
Kalbi konuşurken gözleri dolan
Gülüşü yarım,
bakışı tamam olanlardan.
Onlar hiç biz olamadılar,

(1) Ailem,
Hayata açılan ilk kapıdır,
Adımı söylemeyi öğrendiğim,
Dizlerimde yara, kalbimde umut bırakan yerdir.
Annem öğretti bana sevgiyi,
Sessizce sararak,

Kapımı çalan rüzgar bile senden daha vefalı çıktı
En azından yokluğunu haber veriyor,
yüzüme vuruyor .Sen ne yaptın?
Ne bir elveda, ne bir küfür, ne de arkana bakma cesareti
Gidişin bile yarım kaldı..

Gözlerimi unutma, o son bakışı,
Sana veda eden bir yürek taşıdı.
Ne kadar sustuysam, o kadar söyledim,
Bir çift gözde saklı kaldı her pişmanlık, her izin.

Sözcükler yetmedi, suskunluk haykırdı,