Bir zamanlar, sabahların gülüşüydün.
Gözlerinle aydınlanırdı karanlık sokaklar,
ben sustukça sen anlardın,
bir bakışın, bin kelimenin yerine geçerdi.
Yıllar geçti,
Kadın
Yollar uzun, hasret derin,
Gözlerimde bir tek senin izlerin.
Adını fısıldadı her gece rüzgar,
Sevda bekledi beni uzak diyarlarda.
Erkek:...
Uzaklarda bir yerdesin, gözümde hayalinle,
Geceyi sana soruyorum, cevap vermiyor yine.
Sesini özledim, gülüşünü, o sıcak nefesini,
Kalbim, her adımda seni arıyor gizlice…
Sana nasıl anlatsam bilmem
Seni sevmek
Bir şehri sevmek gibi değil.
Ben seni
İzmir gibi sevdim adam…
Vatan benim vatan,
Kim kirletebilir toprağımı?
Şehit kanıyla mühürlü bu toprak
Yağmurla yıkanır,
Alın teriyle arınır,
İhanetle değil.
Vatanım Türkiyem, cennet kokulu toprak,
Dağında çiçek, ovasında buğday var.
Tarih konuşur her taşında, her yolda,
Ey aziz millet, seninle övünür yar.
Kuzeyinden güneyine, doğudan batıya,
Bazen yorulur kalp, taşıyamaz yükünü,
Sevdanın ateşi yakar, küle döker ömrünü.
Tutunmak ister insan, ama elleri boş kalır,
Anlar ki; bazen vazgeçmek gerekir, çünkü hayat ısrarı kaldırmaz.
Her “bekle” sözü, biraz daha yaralar,
Vazgeçtim sevmelerden,
Adını kalbimde yankı yapan her heceden.
Bir zamanlar “sonsuz” dediğim ne varsa
Birer birer sustu içimde,
Yoruldum…
Yaktın be adam…
Bir yangın gibi düştün kalbimin ortasına,
Yetmedi, küle dönerken bile
Rüzgâr olup savurdun beni darmadağın her sokağa…
Bir gülüşüne ömür adadım,
Yalancı aşklara kanmadım artık,
Sahte gülüşlere, boş sözlere inanmadım.
Sevgi dedikleri, bir hevesmiş meğer,
Bir çıkar, bir oyun, bir sahte sahne.
Bir zamanlar gözüm kapalı sevmişim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!