Sözlerin hep yalanmış,
Dudağından dökülen her kelime,
Birer fırtına, birer kandırmaca,
Güvendim, ama sen hep yanıltmışsın beni.
Sözlerin hep yalanmış,
Benim günahım neydi söyle?
Sevmek mi?
Yoksa fazla inanmak mı insanlara?
Kalbimi açık bırakmak mı kapıları çarpıp gidenlere?
Ben hangi suçu işledim de
cezası yalnızlık oldu?
Sevgimi bilemedin…
Oysa ne çok sustum senin için,
Her kelimem adını fısıldarken içimde,
Bir sen duymadın,
Bir sen görmedin gözümdeki senli cümleleri.
TikTok’ta tanıdım seni…
Bir video, bir bakış, bir şarkıydı belki,
Ama yüreğim birden titredi,
Ekranda gözlerinle çarpıştı kalbim sanki…
Bir gülüş,
Ulan…
Ben seni çok sevmiştim be adam…
Öyle herkesin sevdiği gibi değil,
Yarım değil, hesaplı değil,
Canımı koymuşum ortaya
Senin haberin yok.
Ulan…
Sevecekseniz adam gibi sevin,
Yarım kalmış kalplerden,
Sahte gülüşlerden,
Yarısı başkasında kalmış yeminlerden bıktık artık.
Ulan çok sevdim be seni,
Ne anlatsam az gelir, yetmez kelimeler.
Gözlerin bende yangın,
Kalbim sende ateş,
Her nefesimde sen varsın, her düşüncem sensin.
Sanma ki seni unutamam,
Gözlerimde biriken yaşları sildim dün gece,
İçimde yanan korları toprağa gömdüm,
Ne adını söyledim, ne de kokunu hatırladım,
Hatta bak, sesini bile unuttum.
Gözlerinde yalanın gölgesi vardı,
Ben bakarken, sen çoktan yoktun aslında.
Kalbime sevda diye zehir bıraktın,
Bir ömrü yaktın…
Hiç utanmadın da.
Unuturum elbet bir gün seni,
Gözlerim alışır o eski izlere.
Kalbim yıpranır, biraz silinir,
Hatıralar sessizce donar bir köşede.
Belki bir bahar sabahı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!