Bir zamanlar, sabahların gülüşüydün.
Gözlerinle aydınlanırdı karanlık sokaklar,
ben sustukça sen anlardın,
bir bakışın, bin kelimenin yerine geçerdi.
Yıllar geçti,
Kadın
Yollar uzun, hasret derin,
Gözlerimde bir tek senin izlerin.
Adını fısıldadı her gece rüzgar,
Sevda bekledi beni uzak diyarlarda.
Erkek:...
Uzaklarda bir yerdesin, gözümde hayalinle,
Geceyi sana soruyorum, cevap vermiyor yine.
Sesini özledim, gülüşünü, o sıcak nefesini,
Kalbim, her adımda seni arıyor gizlice…
Sana nasıl anlatsam bilmem
Seni sevmek
Bir şehri sevmek gibi değil.
Ben seni
İzmir gibi sevdim adam…
Ben sevilmeyen bir çocuk değildim belki…
Ama sevildiğini hiç duymayan bir çocuktum.
İkisi arasında ince bir çizgi vardı
Ve ben hep o çizginin dışında kaldım.
Evimiz vardı, duvarları sağlam, kapısı kapalı,
Ama içinde sıcaklık yoktu.
Vatan benim vatan,
Kim kirletebilir toprağımı?
Şehit kanıyla mühürlü bu toprak
Yağmurla yıkanır,
Alın teriyle arınır,
İhanetle değil.
Şafak söker, dağlar duman içinde,
Yiğit doğar vatan aşkı gönülde.
Al bayrağı alır yüksek ellere,
Can adanır kutsal olan yerlere.
Kılıç değil yalnız yürek keskindir,
Vatanım Türkiyem, cennet kokulu toprak,
Dağında çiçek, ovasında buğday var.
Tarih konuşur her taşında, her yolda,
Ey aziz millet, seninle övünür yar.
Kuzeyinden güneyine, doğudan batıya,
Bazen yorulur kalp, taşıyamaz yükünü,
Sevdanın ateşi yakar, küle döker ömrünü.
Tutunmak ister insan, ama elleri boş kalır,
Anlar ki; bazen vazgeçmek gerekir, çünkü hayat ısrarı kaldırmaz.
Her “bekle” sözü, biraz daha yaralar,
Vazgeçtim sevmelerden,
Adını kalbimde yankı yapan her heceden.
Bir zamanlar “sonsuz” dediğim ne varsa
Birer birer sustu içimde,
Yoruldum…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!