Ulan çok sevdim be seni,
Ne anlatsam az gelir, yetmez kelimeler.
Gözlerin bende yangın,
Kalbim sende ateş,
Her nefesimde sen varsın, her düşüncem sensin.
Sanma ki seni unutamam,
Gözlerimde biriken yaşları sildim dün gece,
İçimde yanan korları toprağa gömdüm,
Ne adını söyledim, ne de kokunu hatırladım,
Hatta bak, sesini bile unuttum.
Gözlerinde yalanın gölgesi vardı,
Ben bakarken, sen çoktan yoktun aslında.
Kalbime sevda diye zehir bıraktın,
Bir ömrü yaktın…
Hiç utanmadın da.
Unuturum elbet bir gün seni,
Gözlerim alışır o eski izlere.
Kalbim yıpranır, biraz silinir,
Hatıralar sessizce donar bir köşede.
Belki bir bahar sabahı,
Bir zamanlar, sabahların gülüşüydün.
Gözlerinle aydınlanırdı karanlık sokaklar,
ben sustukça sen anlardın,
bir bakışın, bin kelimenin yerine geçerdi.
Yıllar geçti,
Kadın
Yollar uzun, hasret derin,
Gözlerimde bir tek senin izlerin.
Adını fısıldadı her gece rüzgar,
Sevda bekledi beni uzak diyarlarda.
Erkek:...
Uzaklarda bir yerdesin, gözümde hayalinle,
Geceyi sana soruyorum, cevap vermiyor yine.
Sesini özledim, gülüşünü, o sıcak nefesini,
Kalbim, her adımda seni arıyor gizlice…
Sana nasıl anlatsam bilmem
Seni sevmek
Bir şehri sevmek gibi değil.
Ben seni
İzmir gibi sevdim adam…
Ben sevilmeyen bir çocuk değildim belki…
Ama sevildiğini hiç duymayan bir çocuktum.
İkisi arasında ince bir çizgi vardı
Ve ben hep o çizginin dışında kaldım.
Evimiz vardı, duvarları sağlam, kapısı kapalı,
Ama içinde sıcaklık yoktu.
Vatan benim vatan,
Kim kirletebilir toprağımı?
Şehit kanıyla mühürlü bu toprak
Yağmurla yıkanır,
Alın teriyle arınır,
İhanetle değil.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!