Aygül Zade Şiirleri - Şair Aygül Zade

Sessizliğimin ortasına düştün bir anda,
Karanlık geceme doğan yıldız gibi…
Ne çok beklemişim meğer seni,
Adını bile bilmeden, hayalini kurar gibi.

Yorulmuştu kalbim,

Bir geceydi sessiz, yıldızlar bile küskündü,
Gözlerimde biriken yaş, dilimde ismin düğümdü.
Sen sevdim dedikçe, ben inandım delice,
Meğer her sözün zehirmiş, akarmış içime ince ince.

Kalbime konuk oldun, sanki misafir değilmiş gibi,

[Kadın:]
Geceye soruyorum, seninle doğan sabahı,
Rüzgar getiriyor fısıltını kulağıma.
Kalbimde ince bir sızı, adı sevda,
Yolunu gözlerken, düşüyor yıldızlar avuçlarıma.

Sana inanmayı çok isterdim,
Bir gülüşüne dünyamı vermeyi…
Her sözünü içimde çiçek gibi büyütüp,
Hiç sorgulamadan sevmeyi…

Bir “gel” deyişinle yıkmak isterdim

Bazen gülüyorum sebepsiz,
İçimde ağlayan bir çocukla birlikte…
Bazen susuyorum en çok konuşmak istediğimde,
Sözlerim boğazıma düğüm, gözlerim cam gibi kırık…

Seviyorum…

Yanımda olmasan da gönlümdesin,Her duamda senin adın gizlidir.Uzaklarda olsan da kalbimdesin,Hasretin içimde derin izlidir.

Gece çöker, yıldızlarla konuşur,Sensiz geçen ömrüm seni arıyor.Gözlerimde bekleyişler tutuşur,Her sokakta bir hayalin duruyor.

Yüreğime ince ince dokunur.Bir umutla yollarına bakarak,Bekleyen gönlüm yine sana koşar.ahhhh
Bir gel desen

Hiçbir şey tesadüf değil aslında,
Seninle karşılaşmamız da
Olmadığı gibi…
“Geliyor” dedim,
Ya Azrail,
Ya ömrümün geri kalanı.

Sana sözüm var sevdiğim…
Bu kalp seninle son verecek,
Sen olmasan da yanımda,
Adınla atacak, seninle tükenecek…

Ayrılmış olsak da yollarımızdan,

Suya yazmak gibiydi seni sevmek,
Bir an parlak, bir an silik,
Parmak ucumla dokundum hayaline,
Dalga aldı, götürdü sessizce.

Gözlerin bir yansıma gibi,

Oturdum bir köşeye... Kalem elimde, kâğıt önümde. Yazıyorum. Ama nereden başlayacağımı bilmiyorum. Çünkü bazı acılar vardır... ne başı bellidir ne de sonu. İnsan anlatmaya çalışırken bile yeniden yaşar her kırgınlığını.

Ey yorgun hayatım...

Bugün sana yazıyorum. Belki de yıllardır sustuğum her şeyi ilk kez sana anlatıyorum. Çünkü beni en iyi sen tanıyorsun. Kimse görmedi geceleri yastığa sessizce düşen gözyaşlarımı. Kimse duymadı içimde kopan fırtınaları. Herkes güldüğümü sandı, ben ise her tebessümün altına biraz daha acı gömdüm.