Sen yaban keçisi, ben avcı olsam,
Avlasam dağlarda göz ile seni.
Sen aşkın mahkumu, ben savcı olsam,
Bağlasam dağlarda söz ile seni.
Gel de karı gönül dağım da seyret,
Sen ak saçlarına kar dedin mi hiç?
Bakarken üşürsün, edersin hayret!
Yürek yangınına har dedin mi hiç?
Şu yalan dünyayı verseler bana,
Yarimi gördüğüm düşe değişmem.
İstersen bu can da fedadır sana;
Gözünden düşecek yaşa değişmem.
En büyük yenilgi yürekte olur,
Marifet bilekte, kasta değildir.
İnsan kötülüğü nefsinden bulur,
Libya’da, Kudüs’te, Fas’ta değildir.
Ben ki seni gördüm, o günden beri;
Hiç içmedim amma, ayık değilim.
Akıntıya kürek çekeceğim de;
Sevda ırmağında kayık değilim..
Allahtan gayrıya edersem minnet,
Şu gönül bağında kurur giderim.
Seninle yaşanan her yerdir cennet;
Sırat köprüsünde yürür giderim.
Boşuna çöllere vurma kendini,
Seni gören çöller vahaya döner.
Sevda pınarının yıkma bendini,
Gözyaşım sel olup sahraya iner.
Dertler sıralanmış bir bir geliyor,
Bir gün sende karşılıksız seversen,
Aşk bakiyen açık çıkar sevdiğim.
Benim gibi kötü rüyalar görsen,
Dudağında uçuk çıkar sevdiğim.
Bekliyorum yıllardır, sabır taşım çatladı,
Şu dağların ardından, çık ta gel ceylan gözlüm.
Hasretlik kat sayısı, bil ki kırka katladı,
Aşılmaz engel varsa, yık ta gel ceylan gözlüm.
Gel be gülüm gel de bende,
Şu kışları yaza çevir.
Yüzüme bak gül de sende,
Yokuşları düze çevir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!