Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Mal da O nun, mülk de O nun
Benim deyip geçemezsin..
Son ektiğin kalır inan
Onu bile biçemezsin..

Ne götürdü anan, baban

Yürü bre deli gönül
Dur desem de durmuyorsun.
Bilmiyorsun hali gönül,
Sor desem de sormuyorsun.

Sevince gönlüme yağmur olmuştun
Dört bir yandan akıp göle döndürdün
Sevginle kalbimde bahçe kurmuştum
Açmadan çiçekler çöle döndürdün..

Ben sana uzaktım sen bana yârken

Sen gönlümde doğan güneşim oldun,
Bahçende solan bir güle döndürme.
Kalbimde sönmeyen ateşim oldun,
Yanmaya razıyım, küle döndürme.

Cemreler düşüyor bak birer birer,
Benim gönlüm hâlâ kışı yaşıyor.
Gözümün önünden hayalin geçer,
Neden gönlüm hâlâ kışı yaşıyor?

Gönüle ateş düşmüş, yakar elbet koru var,
Yaz ayları gelsin de, senle yaylaya göçek.
Sevmek kolay mı sandın, her işin bir zoru var;
-Seni her görüşümde, gönlümde açar çiçek,
-Çiçekler bal olsun da, hasadı öyle biçek.

Dağda pınarlardan sular içtim de;
İçimde ateşin söndüremedim.
Sen beni kalbimden vurup geçtin de;
Ben seni gönlümde öldüremedim..

Bu sevda ömrümü her gün yese de,

Ayrıldık ayrılalı kaç yıl geçti saymadım,
Senle mümkün olmadı, tatmak sevda tadını.
Ben hep sözümde durdum, bir gün olsun caymadım,
Sendin yalan dünyada, gönlümün tek kadını,
Gittiğin günden beri hasret koydum adını.

Bir gün dahi kalmadı, geçti gençlik çağları,
Deli kan akıp bitti, durulup gidiyoruz.
Ferhat sevdası için, deldi yüce dağları;
-Sevmek yürek işidir, vurulup gidiyoruz.
-Yaşamak kolay değil, yorulup gidiyoruz,

Her sabah uykudan uyandığında,
Bismillah diyerek başlayın gitsin.
Ülkede adalet kalmadığında;
Adil bir düzeni düşleyin gitsin.