Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Kalbimdeydi resimleri, yırtıp atmadım,
Gözlerini süzdü gitti, canı sağ olsun.
Yüreğimde tek sevdaydı, başka tatmadım,
Dudağını büzdü gitti, canı sağ olsun.

Bir anda dünyamdan çıkıp gitmiştin,
Bilmem ki gönlümde göçmen kuş muydun?
Kalbime kurşunlar sıkıp gitmiştin,
Gerçek miydin, hayal miydin, düş müydün?

Kimi mecnun gibi sevdi,
Bulmak için çöle düştü.
Kerem Aslı diye yandı,
En sonunda küle düştü.

Seven yüreğimi dağlayan oldun
Hasretle yanarken kışımda bile.
Şu yalan dünyada ağlayan oldun
Gülmeni isterken düşümde bile..

Kara ya ak demem, aka da kara

Seni çok seviyorum, diyerek haykırmıştım,
Dağlar taşlar duydu da, sen duymadın sesimi.
Sana yan bakanların, kafasını kırmıştım;
-Bir bakış bir gülüşle, kesmiştin nefesimi,
-Sağır sultan duydu da, sen duymadın sesimi.

Efkâr da hayalin var, konuşurum seninle
Bulutlara dargınım, ağlamazlar benimle
Sesin karışmış gelir, rüzgârların sesine
Varsın diye koşarım, Efkâr'ın tepesine

Hayal kurdum yıllarca, gerçekler benden uzak

Şimdi yüksekten uçanlar,
Konar bir gün, konar elbet.
Bu gün maşayla tutanlar,
Yanar bir gün, yanar elbet.

Eserken başımda dağ rüzgârları,
Gökteki bulutlar tüle benziyor.
Yakarken kalbimi aşkın harları,
Sevdiğim bir gonca güle benziyor.

Sendedir biliyorsun, mutluluk reçetesi,
"Seviyorum" deseydin, sevinçten ölürdüm yar.
Dünyam seninle cennet, yoktur bunun ötesi;
-Seni görmediğim gün, bilmezsin delirdim yar,
-Çağırmana gerek yok, el etsen gelirdim yar.

Sen beni bir göçmen kuşa çevirip,
Dala baka baka erittin beni.
Bahar mevsimimi kışa çevirip,
Bala baka baka erittin beni.