Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Anlaşıldı senden kurtuluşum yok,
Dürte dürte bir hal oldun Fikret’im.
Aha yazdım şimdi otur kına yak,
Dürte dürte bir hal oldun Fikret’im.

Alev alevdi beden,
Yakan sendin, yanan ben,
Yüreğimde yaşarken,
Sen farkında değildin..

Bahar sandım kış oldun,

Açsın bahar dalları, başına taç yapayım,
Sevda tohumu ektik, biçemedik neyleyim.
Kader örmüş ağları, hangi yöne sapayım;
-Feleğin çemberinden geçemedik neyleyim,
-Birlikte aşk badesi içemedik neyleyim.

Sevda ateşiyle kaplandığında,
Yüreğin kavrulup pişti mi senin?
Hasretlik kalbine saplandığında;
Gözlerinden yaşlar düştü mü senin?

Haklısın güzelim sen sevmemekte,
Gönül verilecek adam değilim.
Yüzde yüz haklıydın dönüp gitmekte,
Gönül verilecek adam değilim.

Gönlüme bir başka sevda girmedi,
Oynadın benimle gönül köçeği.
Kalbim başkasına meyil vermedi;
-Sen oldun ömrümde aşkın gerçeği,
-Sen gönül bahçemin sevda çiçeği..

Gönlümde yanan ateş, yalnız seninle söner,
Seven sevene verir, yüreğinde güveni.
Bahar geçer, güz biter, mevsimin kışa döner;
-Üşümesin ellerin, takıver eldiveni,
-Çıktıkça çoğalıyor, şu gönül merdiveni.

Sevmek özel bir duygu, yaşanır anlatılmaz,
Bazen kaçarmış insan, uğrunda can verenden.
Yüreğe giren sevda, ölmeyince atılmaz;
-Bir bardak su vermedin, kalbindeki derenden,
-Girmek nasip değilmiş, şu gönül pencerenden.

Kar altından çıkan kardelen gibi,
Aşktan yana ne varsa benden aldın.
Tek kale maç yaptık sendin galibi;
-Gönül hırsızıydın kalbimi çaldın
-Bir ömür gözümde tutuklu kaldın..

Anlamazlar dardan, boldan,
Saldırırlar dört bir koldan,
Çıkar için doğru yoldan,
Saptı bunlar gözün aydın.