Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Gittiğin o günden beri,
Aşk odunda pişiyorum.
Sönene dek gözüm feri;
Hayalinle yaşıyorum.

Bir çift kara göz ile, dünyan değişir birden,
Sanki kanat takarsın, ayak kesilir yerden,
Kalpten gelen duygular, söz olur düşer dilden;
-Zarfı yoktur, pulu yok, ne de yazan katip var,
-Hep yürekte yazılır, sevgiliye mektuplar..

Güne gün yaşayanlar, düşünmezler yarını,
Karşılıksız sevenler, bil ki canından bıkar.
Aşkla tutuşan yürek, artırırken harını;
-Her güzel bir yürekte, aşk ateşini yakar;
-Üzülme deli gönül, her kış bahara çıkar.

Kalbinde sevdama dair gizemler,
Çözüldüğü zaman hatırla beni.
Boğazına yumruk gibi özlemler,
Düzüldüğü zaman hatırla beni.

Sevdanın zehiri varsa kanında,
Yüreğinde acır, elbet canında,
Gün gelirde bir gün kuru yanında;
Yaşta yakılırsa, beni hatırla.

Aklımdan bir türlü çıkmıyor o yar,
Siz bana dünümü hatırlatmayın.
Hasretlik acısı vuslatla doyar,
Ayrılık günümü hatırlatmayın.

Sensizlik diyarında, sevdanla yanıyorum,
Söndüremedi gitti, ne bir yağmur, nede kar.
Unutamadım seni, günbegün anıyorum;
Gözlerimde hayalin, dudağımda ismin var,
Hayalim sen olmasan, nasıl buluşuruz yar?

Hasretin çöktü yine, dağlar üstüme gelir
Yürektedir feryadım, sevdiğim nasıl duya
Gözyaşım yağmur olmuş, yanaklardan süzülür
-Eğilip bir su içsem, hayalin düşer suya
-Gözlerine bakarak, dalıyorum uykuya..

Sana bir sarılsam ölürüm amma,
Hayaline bile dokunamam ki!
Sensiz bir havayı solurum amma,
Yüreğimi senden sakınamam ki!

Sana olan sevdamı, mısra mısra anlattım,
Gün gelir türkü olur, söylenir dilden dile.
Kimse görmesin diye, gözyaşım sele kattım;
Şimdi akıp gidiyor, hasret denilen göle,
Aşkınla yanan kalbim, bir gün dönecek çöle..