Avni Temiz Şiirleri - Şair Avni Temiz

Sana duygularım yürekten benim,
Yaradan biliyor, sen bilmesen de.
Hasretten tutuşur, kavrulur tenim,
Yaradan biliyor, sen bilmesen de.

Gönlümü çaldığın o günden beri,
Kalbimdesin amma, benle değilsin.
Bir görsen tarumar ettiğin yeri,
Kalbimdesin amma, benle değilsin.

Sana vermiş gönlüm sevda da oyu,

Belki yumuşar diye, duygusuz gönüllere,
Aşk tohumu ekerken, ben seni düşünürüm.
Bülbül kavuşmak için, gülşendeki güllere,
Hasretliği çekerken, ben seni düşünürüm.

Seni sevdiğim zaman, sormadım bir gün niye?

Unutmaya çalışma, unutmak mümkün değil,
Gün oluyor geçmişi, düşünüp anıyorsun.
Kendi kendine olur, inan gönülde meyil;
Elinde değil sevmek, yürekte yanıyorsun,
Ben sevdamı yazarım, sen şiir sanıyorsun.

Yıllar yılı haykırdım, duymadın ki sesimi,
Tellal mı çıkarsaydım, aşkımı duyursun yar!
Bir tatlı gülüşünle, kesmiştin nefesimi;
-Sevda tohumlarınla, kalbimde büyürsün yar,
-Ben sevdanla yanarken, sen nasıl uyursun yar?

Neden hep unutmak kolay diyorlar,
Yalanmış, ben seni unutamadım.
Geçti de mevsimler, geçti de yıllar,
Bir türlü ben seni unutamadım..

Her seven bir bedel öder desem de

Gittin gideli elbet, yüreğim yanıp durur
Belki dönersin diye kendimi avutmadım.
Seni gördükçe inan, bu yürek yine vurur
Sen beni unutsan da, ben seni unutmadım..

Sevda ektim gül bitti, dikeni bana battı

Ağlarsan da gülüm sevinçten ağla,
Gözlerin dolmasın benim yüzümden.
Sen her gün mutlu ol, sel gibi çağla,
Gül yüzün solmasın benim yüzümden.

Soldurdun gönlümde açan gülleri,
Gel de taze fidan dik benim için.
Sıcakken kalbimde aşkın külleri,
Mutluluk gözyaşı dök benim için.

Gözlerin yaş döküp, kalbine hüzün,
Çöktüğünde beni aklına getir.
O seven yüreğin yaprağı güzün,
Döktüğünde beni aklına getir.