Ayağım sana sapar, yürürken sokaklarda;
Belki görürüm diye, hep yerini yoklarım..
Bahar mevsimi gelip, geziyorken parklarda;
Senin tenin diyerek, beyaz güller koklarım..
Resmin'le konuşarak, gelip geçer günlerim,
Ben nar ağacıyım, sense gül dalı,
Ben yaprağım döktüm, sen çiçek açtın.
Seviyor sevmiyor bakarken falı;
Ben yaprağım döktüm, sen çiçek açtın.
Şu hayat yarışında, ezilen var, ezen var,
Acılara alıştım, gülmezden geliyorum.
Binlerce aç var iken, yetmiş ülke gezen var;
-Herkes alim ben cahil, bilmezden geliyorum
-Yaşamaya boş verdim, ölmezden geliyorum.
Sensizlik en büyük zulüm,
Sevdim seni bilmez misin?
Gönlüm çöle döndü gülüm,
Leyla'm olup gelmez misin?
Bir fincan içtimde telvesi yoktu
Kahvede çıkacak fal bırakmadın
Bıraktığın acı yürek de çoktu
Lebinden tadacak bal bırakmadın
Ümidi kesince kara kaşından
İki kere iki dört de,
Etmiyor ki bizim dert de,
İster aşkım, ister fert de;
Aklıyorum biliyorsun.
Gül gibi kalbimde açan sevgili,
Bülbül gibi feryat ederim bil ki.
Yazdığım her mısra senle ilgili,
Sevdana borcumu öderim bil ki.
Kor oldun yüreğimde, yıllarca yaktın beni,
Gece gündüz gözyaşı, döktüğümü bilmedin.
Sanma bende hevestin, bir başka sevdim seni,
Sen gidince boynumu, büktüğümü bilmedin.
Aşkın ile mecnun olmuş deseler,
Sevdiğim boynunu büker mi? Bilmem!
Bir gün seni seven ölmüş deseler,
Yüreğine hüzün çöker mi? Bilmem!
Bilmem ki giderken hiç üzüldün mü?
Gözlerimden yaşlar akacak diye!
Kalbin sıkışıp ta hiç büzüldün mü?
Aşkın yüreğimi yakacak diye!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!