Attila Şanbay Şiirleri - Şair Attila Şanbay

Sigaramın dumanı halka şeklinde çıkıyor,
Üstelik saat 15:15
Yaşasın!
Beni düşünüyor olmalısın....

...Ve bundan utanmalısın,

Mutluluktan mabadı tavana vuran kişiden sanatçı olmaz. Bunun dışında, ayrıcalıklı bir kesimin borazancılığını yapmak da sanat olmaz. Sanatçı kişinin, hem kendisi hem dünya hem düzenle ilgili meseleleri olmalıdır. Masmavi denizler, büyük aşklar üzerine yazılmış görünen sözlerin çoğu, karanlık odalarda, sıkıntı içinde yazılmıştır oysa. Ki işte onlara olan ihtiyacın yoğunluğundan ve yokluklarından, aslında olduklarından daha güzel anlatılmışlardır. Sanat, elindeki acıları mutluluğa dönüştürmek, öyleymiş gibi göstermek simyasıdır. ‬
Sanat, çaresizliktir.


-Attila Şanbay

Boğazdaki tüm vapurlara senin adını verdim,
Şimdi birini kaçırsam da elbet bir gün binerim.

Attila Şanbay

Mezarlıklarda neden
Demir parmaklıklar var?
Yok ki girmek isteyen,
Kaçacak mı yatanlar?

-Attila Şanbay

Bazı açılardan bir ölüye benzediğim söylenebilir;
Mesela, gidip de döndüğüm hiç görülmemiştir.

Attila Şanbay

Yalnızlığın sana mahsus olduğunu söylüyorlar Allahım.
O halde ya beni şirkten uzak tut
Ya da mertebene yaklaştığım için bana günah yazma.

Attila Şanbay

Ben, kralların aptallıklarına rahatça gülebilmek için soytarılık yapıyorum.

Attila Şanbay

Merak etme, geç kalmam
Çünkü gelmeyeceğim...
Bir gün ben o trenden
Artık inmeyeceğim...
Sana her gelişimde
Buradan trenlere

Üzülme,
Bitmiş olsa bile...
Alışana kadar bensiz uyumaya,
Devam edeceğim bir süre daha
Uykularında uyumaya...
Susayınca bana seslen yine,

(Kuple)
Eğer gözümde varsa daima
Biraz hüzün,
Sebebi,
Çok gördüğün
O güzel yüzün.