Atilla Durukan Şiirleri - Şair Atilla Du ...

Atilla Durukan

bir ses gelir uzaktan,
bir ışık görünür belirli, belirsiz.
deniz kabarır gizlice,
çarpar kayalara insafsızca.
bir yaprak düşer
bir fidan açar,

Devamını Oku
Atilla Durukan

vah susuşun kadersizligi,
gecelerin kadersizligi.
hayal ve bekleyişlerdeki bozgun,
bag bozumu gibi gecelerim.

vah sensizligin maglubiyeti,

Devamını Oku
Atilla Durukan

ver, aldıklarını benden,
gün doguyor yavaş,yavaş,
gece sancılı, çatlamış,
dudaklar kurumuş,gözlerde küs bakışlar.
yalnızlıgımın kokusun u duyuyormusun,
sen, orada bana o kadar yakın,

Devamını Oku
Atilla Durukan

açan güle,öten kuşa,bülbüle,
gökyüzüne,yıldızlara, güneşe,
sokaklarda avaz avaz bagırarak sor beni,
sevmiyorsan kirpiklerin ok eylede vur beni.
yedi iklim,dörtmevsime,
aralıga,agustosa sor beni.

Devamını Oku
Atilla Durukan

kar yagan saçlarımdan
utanıyormusun benden.
uçurumlar gibi derin çizgilerle
dolu,güneş gibi açık anlımdan/mı/
utanıyor/m/sun
daglar gibi,kat,kat,

Devamını Oku
Atilla Durukan

usandım
tamtam seslerinin korkunçlugundan.
kahpe mermilerin kalleşliginden,
masum yüreklerin mahzun gözyaşlarının
tertemiz çiçekleri kirletmelerinden.

Devamını Oku
Atilla Durukan

Dilberin işi itab ü naz olur
çeşmi cadu gamzesi gammaz olur.
ey gönül sabr it tahammül kıl ona
yare irişmek işü az az olur

türkçesi

Devamını Oku
Atilla Durukan

toprak gülecektı,
kasımpatılar,menekşeler.
açacaktı,
papatyalar kıskanacaktı.
bir taşdikilecekti,belki de bir tahta,
anılarda kalacakyı.

Devamını Oku
Atilla Durukan

kimsesiz yalnız ve dilsiz
günboyu insanlarla yüzyüze.
binlercesine gülümseyen,
yol gösteren yardım eden.
hiç konuşmayanlar.
bazen cvanlı kırmızı,

Devamını Oku
Atilla Durukan

bazen bir dag başında,
bazen ovada.
bir garip oturur hep tek başına,
gözleri uzaklarda, gözleri ufuklarda.
kum saatinin sessizliginde,
bakar..bakar.

Devamını Oku