Gözümde tüterken eski bir düşüm
Bir mendil savurdum giden kervana
Geceye bürünmüş bir başka akşam
Çiğli yüreğimin şavkısı sönmüş
Bir tül gibi geçtin, ince zamanım
Santrifüje yerleştirsek o titrek göbeğini,
yine de ayrışmaz içinle dışın.
Sadece yağ değil,
yıllar hezimete uğramış, içinde ikiyüzlü, şişmiş bir yalan topu gibisin.
İnsanı sevmek, derinde özdür,
Kalplerden kalplere incidir sözdür
Acıyı sevinci paylaşan gözdür,
Birlikte atılan adımlar tözdür
Kendimi, kendimde ararken
Mihre gölgelerin boylarını uzatmış
Gün’e meydan okuyor
Adeta bana muhtaçsın der gibi.
Bense,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!