Aşık Çelebi Şiirleri - Şair Aşık Çelebi

Serin seng-i binâ itsün salanlar ‘ışka bünyâdı
Bu erkân ile resm itmiş ezelden anun üstâdı

Dahi tarh itmeden ‘âlem esâsın bânî-i kudret
Gönülde üstüvâr idi muhabbet mihnet âbâdı

Sıhhat-i şâhî hayât-ı ‘âleme ‘illet gibi
Halk sıhhat diyü cân virdügi bu ni’met gibi
Kavl-ı şâhî kâdınun da’vâsına hüccet gibi
Halk içinde mu’teber bir nesne yok devlet gibi
Olmaya devlet cihânda bir nefes sıhhat gibi

Sîne pür-dâg olsa dil derd ü gam-ı cânân arar
Etmegin tenhâ yimez elbetde bir mihmân arar

Okıdı hüsnün kitâbın hattunı görmek diler
Dil Gülistânı temâm itdi Bahâristân arar

Sorma ‘ışkında bana geçdügi cânân işleri
Geçdi gamze hurdeler itdi o müjgân işleri

Bitmedi kapunda yaram dinmedi yaşum benüm
Bitmez iş olmaz biter gerçi nice kan işleri

Subh-dem bâd-ı seher eyler demâgum müşk-bâr
Sünbül-i ruhsâr-ı yâr olmış meger ki târumâr

Gülşen-i sîne hayâl-i sünbül-i cânân ile
Bir gülistândur tolu şeb-bû ile zülf-i nigâr

Subh-ı devletden togup hurşîd-i rahşân-ı şeref
‘Âlemi pür-nûr idüp irişdi devran-ı şeref

Al güller bitdi ser-sebz oldı bâg-ı ıstıfâ
Gül gibi güldi açıldı verd-i handân-ı şeref

Sürdüm şu denlü reh-güzer-i esbüne yüzüm
Ebrum nakşını gören anlar nişân-ı sümm

Zülfün gamıyla hâlümi anlar şu kimse kim
Der-bend içinde kala şeb ire reh ide güm

Süvâr olup gül-i sûrî gibi bâd-ı bahâr ile
Gelürsen bir seher gülzâr-ı vasla rûzigâr ile

Olup demler kademler devlet-i ‘ışk-ı nigâr ile
Hayât-ı câvidân el vire ‘ömr-i bî-şumâr ile

Ta’accüb itme bu dünyâda zâhid baş u cân terkin
Göresin anda da dîdâr olmazsa cinân terkin

Nişânı gerçi yokdur nâmı âfâkı pür itmişdür
Gönül ‘ankâyı bul ta’lîm kıl nâm u nişân terkin

Tâ kıyâmet yâd olınsun bir eyü ad eyle gel
Ehl-i ‘ışkun hâtır-ı vîrânun âbâd eyle gel
Öldiler gam çekmeden bî-çâreler şâd eyle gel
Lutf u ihsân eyleyüp ol servi âzâd eyle gel

Habs içinde çeşm-i bî-mârı gibi olmış ‘alîl