Niçe demdür ölümlük dirilür bir derd-nâkem ben
Beni kor öldürürsin gayriyi ana helâkem ben
Gubârum irgüren dâmânuna ‘ışkun hevâsıdur
Benüm yolında toprak oldıgum yoksa ne hâkem ben
Noktası sır fenn-i ‘ışkun bir kitâbı var imiş
Surh-ı hûn-ı ‘âşık ile fasl u bâbı var imiş
Hîçe sayılur ser-i ‘uşşâk anda sıfr-veş
Defter-i ‘ışkun da başka bir hisâbı var imiş
Olaldan bezm-i cânda sâkî-i hicrân kadeh gerdân
Mey-i gül-gûn ile pür-câma döndi çeşm-i hûn-efşân
Ecel peymânesin pür itmeden ol sâki-i devrân
Demîdür cür’a-i vaslundan ire ‘ömr-i câvîdân
Ölmekden özge çâre mi var derd-i yârdan
Âsân ne ola ‘âşıka terk-i diyârdan
Ben âdemem hevân ile cûş eylesem n’ola
Deryâ temevvüc eyler imiş rûzgârdan
Olup her zahm agız her fetîl anda zebân yir yir
Derûnum çâkin eyler ‘âleme şerh ü beyân yir yir
Bu âh-ı âteş-efşânum benüm bir kilk-i zerrîndür
Yazar ta’vîz-i sâk-ı ‘arş içün nûr-ı duhân yir yir
Onulmaz yârelerle sîne mihnet lâle-zârıdur
Açılmış gülşen-i ‘ışkun yine evvel bahârıdur
Bedende zahm-ı tîg-i hecr-i dilber şâhlardur kim
Yanında her taraf peykân u hançer berg ü bârıdur
Pertev-i mihr ü muhabbet ki dile lâmi’ olur
Gün gibi mihrüm o meh-rûya benüm şâyi’ olur
Derd çekdükce gönül ‘ışka dahı tâmi’ olur
Bana rahm itmege kasd eylese bir mâni’ olur
Rakîb ol âfitâba karşu kendüye mekân itmiş
Gören dir mihr-i rahşân ile Mirrîh ıktırân itmiş
Yazarken hâşiye âyât-ı hüsnünden hat-ı müşgîn
Komışsun noktasın hâlünden agzunda kemân itmiş
Rindân getürür ayagı sıngun çeri gibi
Bekler surâhi yöreni meydân eri gibi
Kanda kızındı su gibi her dem döküp saçar
‘Uşşâk hûnî tîginün alnı deri gibi
Ruhında gerçi kim zülfi niçe diller helâk eyler
Düşenler âteş-i sûzâna dûdından ne bâk eyler
Ferîd iken melâhat ‘arsasında hâl-i yekdânun
Senünle kim ola ‘âlemde bahs-i iştirâk eyler




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!