Aşık Çelebi Şiirleri - Şair Aşık Çelebi

Ruhlarun âyînedür bakdukca ehl-i hâl ana
Merdüm-i çeşmün görüp ‘aksin dimişler hâl ana

Alnun üzre hâl san rûhu’l-emîndür sidrede
Zer varaklı kaşlarun olmış murassa’ bâl ana

Sa’âdet rahşı sür meydân senündür
Şecâ’at topın ur çevgân senündür
Bu gün âyin ile erkân senündür
O gün Sultân Selîm devrân senündür

Sunuldı destüne mühr-i Süleymân

Pâdişâh-ı ‘âlem-penâh hullidet hilâfetuhu hazretlerine virilmişdür

Sala devletle çün Sultân Süleymân saffın âlâya
Melekler ‘arş-ı a’lâdan çagırur yagı yagmaya

Salınur ak sancak serv-i sîm-endâma dönmişdür

Sanmanuz aglar müselmân hâlüme kâfir güler
Kâfir aglar böyle kalursam bana itler güler

N’ola gülsem âhiretde dünyede çok agladum
Düşde âglayan kişi uyanıcak dirler güler

İznikî ‘Alî Çelebi Bursa Beyi iken ‘îd-i kurbânda virilmişdür.

Sefîde-dem ki şafak âsumânda oldı ‘ayân
Döküldi hûn ki sanasın hamel olup kurbân

Yahûd şafakdan idüp ‘ârızına gül-gûne

Seher-geh Hüsrev-i mesned-nişîn-i kal’a-ı mînâ
Geyindi bir zemînî âsumânî hil’at-ı dîbâ

Süvâr-ı hınk-ı zerrîn zeyn olup itdi ‘alem ber-dûş
Şuâ’ından çeküp bir tîg-i âteş-tâb u berk-âsâ

Şem’ gibi dilde dâg u başda âteş gözde nem
Şâm-ı hecrün subhı yok ki nâr-ı gamdan dinlenem

Seyr-i gülşende surûd-ı neyle herkes pür-tarab
Pür-hazân-ı harîk feryâd-ı dilden n’eyleyem

Şem’-i bezm itmege sâkî aramakdan ‘Âşık
Mey gibi çıkdı bu devrânda ayakdan ‘Âşık

Virmezüz gülşenüne bâd-ı sabâ gibi gubâr
Olmışuz gül gibi biz sana kulakdan ‘âşık

Seni öldürmek istese cânân
Eyle şükrâne cânunı kurbân

İhtiyâr eyledüm gedâlugını
Bana ta’n eylemen gönül sultân

Sepîde-dem ki küşâd olmış idi bâb-ı seher
Gözini yummış idi hâbdan her ehl-i seher

Meger ki togdı güni mâlik-i seher-gâhun
Ki çıkdı çâhda delv ile Yûsuf-ı hâver