Aşığın Öldüğü Yer Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Dağları aşsan da bir gün gelip görsen,
Mahzûn hâlime bir an dönüp baksan,
Artık ümit yok, sonunu bilsen,
Burası artık nûrun bittiği yer.

Ömür galip gelir, yıkar insanı,
Dost dedikleri de taşır mı canı?
Kimse bilmez o aşkın gidiş zamanını,
Burasıdır işte aşığın öldüğü yer.

Kara toprak verdi her nefese ni‘met,
Nefis bilmezken varken malın kıymet.
Kefene girince söner bütün heybet,
Burası artık güneşin battığı yer.

Bir kuş gibi rûh terk eyledi bedeni,
Cihân ters döndü, kalmadı madeni.
Gönül şaşkın yitirdi sandığı cenneti,
Burasıdır işte iblîsin doğduğu yer.

2014