Sana bu şiiri odamdan yazıyorum Allah’ım,
Masamda unutulmuş kağıtların arasından.
Yalnızlık denilen şey, meğer
Kalemlikle kalbini aynı hizada tutmakmış.
Mavi çizgili defterimin kenarına kıvrıldım gene.
Bakkaldan aldığım leblebi tozu yakıyor genzimi.
Gazete kâğıdına sarılı bir somun sıcaklık.
Bak Allah’ım, parıl parıl parlıyor kederim!
39 yaşındayım sanırım, belki daha darmadağın.
Aynalar tanımaz oldu, sardunyalarım unutkan.
"Yaşotuzbeş" yolun yarısı eder demiş Cahit.
Hiç ölçmedim, yürüdüm yolun kenarından.
Çay demliyorum şimdi.
Rengi ilkokul önlüğümün kütük siyahı...
Duvardaki saat durmuş, pili bitince.
Ne güzel... Zamanın da takati kalmadı demek ki.
Hırkamın tiftiklerini topluyorum tek tek.
Onları toplarsam düzelecek bu dandik hikâye.
Dünya kocaman ucuzluk pazarıymış da
En pahalı duygularla sıraya girmişiz boşuna.
Eski fotoğraflara bakıyorum,
Çerçevesi kırık, neşeli bayram sabahları...
O çocuğunun gözlerindeki ışık nereye gitti?
Pazardan aldığım ucuz terlikler mi çaldı neşemi.
Yoksa tencerede kaynayan o bencil çorba mı?
Dikiş iğnesi kadar inceyim şimdi,
İpliğim koptu kopacak.
Yine de bir yerlerden bulup çıkardığım
Kırmızı pul biberleri serpiyorum kederimin üzerine.
Yansın canım.
Yansın ki yaşadığımı anlayayım.
Olcay Arslan 2
Kayıt Tarihi : 4.04.2026 08:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sanırım revize etmişsin.
Eski hali akışkan, sahne kuran ve imgeleri derinleştiren bir yapıdaydı. Atmosfer kuran, hikâyesi olan, içine girilen bir yalnızlık şiiriydi o.
Revize edilen versiyon ise daha çok parça parça duygu atışları gibi; modern, evet… ama bazı yerlerde yüzeyde kalmış.
Eski haliyle gönlümde yaşatacağım onu :))
Sen ustasın benden, elbet bir bildiğin vardır ama ben de böyle gördüm. Belki de o şiirinin yeri bende ayrı diyedir kimbilir...
Yorumun için gerçekten teşekkür ederim. Şiirin eski hâlinin sende böyle bir iz bırakmış olması benim için çok kıymetli. Bazen yazdıklarımı dönüp yeniden ele alıyorum. Belki sadeleştirmek, belki farklı bir yerden bakabilmek için. Bu süreçte ilk hâlin taşıdığı duygunun sende daha güçlü karşılık bulduğunu duymak da benim için önemli bir geri bildirim oldu.
Haklı olabilirsin. Bazı şeyler ilk yazıldığı anda daha sahici, daha güzel olabiliyor. Revize ederken o hissin bir kısmı değişmiş ya da dağılmış olabilir. Yine de şiirin farklı hâllerinin okurlarda başka başka kapılar açtığına inanıyorum.
Senin onu eski hâliyle hatırlaman ve öyle sahiplenmen beni mutlu etti. Bu da şiirin aslında yaşamaya devam ettiğini gösteriyor. Tekrar teşekkür ederim, içtenliğin çok değerli.
Sevgiler,
Gül Den...
TÜM YORUMLAR (2)