Sokaklarda dolaştım bugün…
Dili tutulmuş şehir, baktı yüzüme.
Yürüdüm… Yürüdüm…
Kendime rastlamadım.
Çocukluğum düşer önüme…
Köşe başlarında belki…
Her şeyin dudağı kırık…
Biraz seni anımsatan…
Damağımda hala kahvenin tadı.
Ne masa kaldı, ne o fincan.
Anılar kapalıydı…
Kilidi sökülmüş içeriden.
Herkes hiçliğe saklanmış…
Varlığın içinde yokluk…
Ben hala bekliyorum…
Seramik suskunlukla…
Gidenlerin eşiğinde …
Saatler tanımıyor beni.
Aynı saniyede duruyor.
Radyoyu açtığımda…
Şarkılar seni söylüyor.
Maziyi çalıyor notalar…
Kelimeler…
Yanlış yazılı satırlarımda.
Herkes geçip gitmiş…
Ben unutuldum …
Eski bir resmin kenarında.
Ne başım belli ne sonum.
Bir gün bitecek bu hikaye…
Biliyorum.
Belki gelecek mevsimde…
Belki bir trenin yanlış istasyonunda.
Bugün değil biliyorum.
Bugün hala yokluğundayım.
Kendimi ve seni.
Yırtık ve eksik bir zamana.
Sarıp, usulca uyutuyorum.
Kayıt Tarihi : 4.04.2026 08:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sanırım revize etmişsin.
Eski hali akışkan, sahne kuran ve imgeleri derinleştiren bir yapıdaydı. Atmosfer kuran, hikâyesi olan, içine girilen bir yalnızlık şiiriydi o.
Revize edilen versiyon ise daha çok parça parça duygu atışları gibi; modern, evet… ama bazı yerlerde yüzeyde kalmış.
Eski haliyle gönlümde yaşatacağım onu :))
Sen ustasın benden, elbet bir bildiğin vardır ama ben de böyle gördüm. Belki de o şiirinin yeri bende ayrı diyedir kimbilir...
Yorumun için gerçekten teşekkür ederim. Şiirin eski hâlinin sende böyle bir iz bırakmış olması benim için çok kıymetli. Bazen yazdıklarımı dönüp yeniden ele alıyorum. Belki sadeleştirmek, belki farklı bir yerden bakabilmek için. Bu süreçte ilk hâlin taşıdığı duygunun sende daha güçlü karşılık bulduğunu duymak da benim için önemli bir geri bildirim oldu.
Haklı olabilirsin. Bazı şeyler ilk yazıldığı anda daha sahici, daha güzel olabiliyor. Revize ederken o hissin bir kısmı değişmiş ya da dağılmış olabilir. Yine de şiirin farklı hâllerinin okurlarda başka başka kapılar açtığına inanıyorum.
Senin onu eski hâliyle hatırlaman ve öyle sahiplenmen beni mutlu etti. Bu da şiirin aslında yaşamaya devam ettiğini gösteriyor. Tekrar teşekkür ederim, içtenliğin çok değerli.
Sevgiler,
Gül Den...
TÜM YORUMLAR (2)