E Y GÖ N Ü L
İnfiale düşme ey gönül , sen haddini bil yeter
İzmihlale düşürür seni , vefasızlık çok beter .
Seni seveni var sende sev , kül içinden gül biter ;
İhtimale kürek sallama , bülbül vaktinde öter .
E Y GÜL
Her seher baş koyduğum , dikenli budağından
Tutuşur dertler ey gül , sinemde tandır tandır
Çiğli sevdalar dolu , o kızıl dudağından
Bir ihtiram düş kalbe, ey gül , beni utandır !
E Y L Ü L
Kemale erdirir , daha ne istersin ey gül !
Ömrün ikinci baharıdır , gördüğün eylül.
Arif Vefik ÇINAR
E Y L Ü L B A K I Ş L A R
Bağrı açık kalmış , dumanlı dağdım
Kıraç topraklarda meyvesiz bağdım.
Eylül bakışların zengin hüsnünden
Doldurup heybeme , bereket sağdım...
EYLÜL,de GEL
Alevlenen kor güllerin,sinmiş teri gülzâra.
Takvimler Eylül demiş,gelen ikinci bahara.
Bir şiir gibiydin !
Eylüle Veda
Buruklaşır gülüşü , bu mevsimde güllerin .
Sarı , kızıl tonlarda ; şarkısı Eylüllerin.
Nergislerin kokusu , manidardır rüzgarda
Her yaprak gözyaşıdır , giden sevgililerin
Söyle sevgili söyle,ahde vefan yokmudur?
Dinle gönül şarkımı,sen varsın neye baksam.
Kaybolduğum gurbetsin,bir selamın çokmudur?
Eylül gözlerinin efkârındayım,herakşam...
E Y L Ü L H Ü Z N Ü
Demli sevdalar sunar , asaleti güllerin .
Yıkanır terlerinde , mevsimi Eylüllerin.
Eylül Kapıyı Çalınca
Eylül kapıyı çalınca ;
Terinde harlanır , yorgun gül .
Yanık renkler biriktirir
Figanında bülbül
E Y L Ü L RENGİ
Saçlarının rengini , Eylülden mi aldın yâr !
Sırma tellerden esen ; nergis kokuları var.
Arif Vefik ÇINAR
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!