BÜNYAN DA GÜN BATIMI
Mevsim : İlkbahar
Yer : Bünyan' da ırmak kenarı.
Vakit : Gün batımı
Buseler bırakırken serin sulara ,
Salkım söğüt uçları ;
Ç A Ğ R I
Hadi gel ; dağılıp , dinsin şu kasvetimiz !
Kahve telvesine , sinsin muhabbetimiz.
Cam kırıkları
Susturmaya yetse de kudretin ,
Kalbimin kördüğüm hıçkırıklarını .
Toplamaya yetmez ömrün !
Kristal gönlümün ,
C E M R E
Hizmetkârı olayım yâr, senden gelen her emre .
Düşür gönül toprağıma ,gözlerinden bir cemre .!
C E V İ Z
(Gel , bir fidan da sen dik)
Yeşil duruşu güzel ,
Asil oluşu güzel ,
Yaşı , kurusu güzel.
ÇİÇEKLER
Ben ;
Çiçekleri daha da çok sevmek isterdim ,
Yalancı baharları olmasa.
Ne romana sığıyorlar , ne de masala
C İ M R İ
Düştüm ;
Bir zalimin müsvedde defterine ,
Çıkmadı ortaya , bir aşık rengi .
Yazdı yazdı
Ç O C U K
Sen gülünce çocuk ,
Yıldızlardan müjdeler düşüyor.
Sen güldükçe
Umutlar çiçek açıyor.
C U M H U R İ Y E T
Türkün kutsal davasıdır hürriyet ,
Can suyumuzdur yüce cumhuriyet .
Küllerinden doğdu bu aziz vatan
Dalgalan ey şanlı bayrak ilelebet !
ÇÜRÜMÜŞLÜK
Şefkat tohumu aradık , insan denen tarlada .
Hep zalimine rastladık , vicdan karaborsada ...
Ahlak dersen sırra kadem , kaybolmuş
bu arada
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!