Arif Vefik Çınar Şiirleri - Şair Arif Ve ...

ÇÜRÜMÜŞLÜK

Şefkat tohumu aradık , insan denen tarlada .
Hep zalimine rastladık , vicdan karaborsada ...
Ahlak dersen sırra kadem , kaybolmuş
bu arada

D E R L E R

Giyersen tevazu hırkasını ,
Gözü , gönlü duru ; Veysel derler.
Çıkartmazsan kibir tasmasını
Özü , sözü kuru ; heykel derler.

D İ Y A B E T

Bal süzülür gözlerinden ,
Katlime ferman mı kıldın ?
Nice dertten çekerim var .
Bana öyle bakma ,

DOĞRUSU

Boş keseye oynayıp, kaynamaz

evdeki tencere.

Daha önce baş tarafını yazıp paylaştığım ifadelerin tamamını
paylaşıyorum.

Üzerimde hakkı asla ödenemeyecek olan annem Kıymet Çınar ve annem Filiz Çınar'ın yüce şahsında ahirete intikal eden bütün annelerin aziz hatıralarına.

DUMANLANMIŞ ŞU Başım

Kaldı mendilin bende ; gözyaşlarım yakıyor.
Bir de duvarda resmin, öyle derin bakıyor.
Hasret umuda perde, hançer olmuş batıyor.
Dumanlanmış şu başım, gönle keder satıyor..

Dünden Kalan

Dün sevdalıydı başım , acemi çıraktım
Bugün yorulan kalbi , nadasa bıraktım .

Arif Vefik ÇINAR

Dün gece rüyamda ki ;
Hem bendim, hem değildim.
Bir serçe olup,
Yeşil söğüt dallarından

D Ü Ş M Ü Ş

Yansa cihan bana ne , yâr gözünden yaş düşmüş
Ne söylesek bahane , yüreğe ataş düşmüş.

Arif Vefik ÇINAR

İlhami Bulut hocamın sayfasına yazdığım ifadeleri sizlerlede paylaşmak istedim..Saygıyla

D u y du n mu Beni

Yorgun , bitkin bir haldeyim
Yatır yürek ucuna.