E K İ M
Bir baharın ardından , yorgun düşerken nesrinler ;
Kalbe keder damlatır , hüzün kokulu teşrinler...
ELDE DEĞİL
Sanma gönül ! keyfekederdir hal-i pürmelalim.
Zamanı durdurmaya yok ki idrak-i maâlim.
Ömrün ikindi vaktine , saf tutarken ikbalim
Bırakıp gitti ; aynalardan taşan ,gül cemalim.
NİSAN yağmurlarında , yüreğime karıştın.
MAYIS çiçeklerinde , sevdan ile tanıştım.
Aşkına; bir HAZİRAN güneşinde kavuştum.
Vefasına ömrümün, vuslatına elveda...
Doğanın,denizin tutkulu müdavimi,romantizmin kibar ve zarif abidesi,kıymetli ağabeyim Dr.Erdal Mutlu'ya ithafen !
ERDAL ABİ
Diyorum ki Erdal abi !
Bir kadırga indirsek deryaya.
E R D İ L E R
Başımıza ne geldiyse , hepsine kader dediler
Sonunda yüreğimize taşınmaz keder serdiler.
Dün tepki vermedin dostum, bugün de sesin çıkmaz
Senin kanını emenler , şimdi murada erdiler...
Bir goncanın bahaharına,yeşil dalına kandım
Hiç gülmeyen garip bahtım,belki gülecek sandım.
Gül dalına bülbül oldum,hicran lokması bandım.
Şu gönlümün hevesi; kaçan vuslata yandım
Arif Vevik Çınar
E S E R T E R S İ N D E N
Dövdüğün demir değildir sultanım !
Ezip geçtiğin kalbimdir , örsünden.
Ne şikayetim var , ne de pişmanım.
Yerdiğim rüzgardır , eser tersinden...
E V H A M
Yâr müjdesini göndermiş , varam diye huzura.
Gül kokulu ipek mendil ; lutfettiği fermandır.
Eğer ölürsem sevinçten , bakmasın hiç kusura !
Endişeye mahal veren , yürekteki dermandır...
E Y GÜL
Her seher baş koyduğum , dikenli budağından
Tutuşur dertler ey gül , sinemde tandır tandır
Çiğli sevdalar dolu , o kızıl dudağından
Bir ihtiram düş kalbe, ey gül , beni utandır !
E Y L Ü L
Kemale erdirir , daha ne istersin ey gül !
Ömrün ikinci baharıdır , gördüğün eylül.
Arif Vefik ÇINAR
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!