G Ü L E / S E R
Gül eser , terinden gülşenin ,sevda sevda gül eser .
Sevdadan sabıkalı bülbül ; vur gönlümü , güle ser !
Arif Vefik ÇINAR
GÜLÜN GÖZLERİ
Yine geldi bahar ;
Yeşerdi çimen , uyandı gül
Güzellik uykusundan
Her seher şeyda bülbül
Ne bağ bozumu ,
Ne hasat zamanı,
Ne de koç katımı.
Efkarlıdır benim gönlüm ;
Her gün batımı ...
Gündüz Gözüne
Dün gece düşümde ;
Esiyordu tembel bir rüzgar , Üfurük üfürük .
Baktım yere , bir elma düşmüş
Komşunun bahçesinde ,
Ne zaman elime alsam !
Şu gurbet çantasını ,
İnceden bir ağrı
Bıçak gibi saplanır karnıma.
Kovulup ,atılır gibi
Beş on pula satılır gibi,
Sanki ; bir tabutta yatılır gibi.
Alır götürür kader treni,
HASRETIN BUZU
Esen rüzgârmızdan , gülün yaprağı kanar.
Bizim tandırımızda ; hasretin buzu yanar.
HATÇEME
Kasap sevdiği deriyi;
Yerden yere vururmuş Hatçem.
Bil diye kadrimi, kıymetimi
Döktüm içimdeki tüm ziynetimi.
HATIRLATIR SENİ
Ayrılıp dalından bir gün ; mevsimine küserek
Bana hatırlatır seni ;son gül ,dalından düşerek.
HER GECEM
Gölgen düşse yerlere , basmaya kıyamam.
Yıllar var ki resmini , öpmeye doyamam.
Gönlüme senden gayrısını , yâr koyamam.
Tükense de umutlarım, kalbim bekle der.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!