Altan Doğan Şiirleri - Şair Altan Doğan

Altan Doğan

birinci sınıfta
siyah önlüklü eylül

gözleri dalgın

Devamını Oku
Altan Doğan

akşam olsun sessizlikten solgun kızlardan
kirpiklerinin ucu bıçakçıl ve serseri
ve bir düelloya davetli gibi
dursun yeryüzüne baksın ağırdan

güneş'in de sararmaya gittiği akşam

Devamını Oku
Altan Doğan

biz öyle güzeliz ki hep kaybederiz
kapalı bir kitap gibi tutma içini

aşar gider bizi suçsuzluğumuz
uyanınca göklere karışan düşler gibi

Devamını Oku
Altan Doğan

ellerine baktım iki sıska kuş
birisi diyelim inceden unutulmuş
birisinin ne olduğu gitsin çiçek toplasın
uzak bir sivas'tan mor vakitler toplasın
insan dokunmamaktan sağır olurmuş

Devamını Oku
Altan Doğan

evler azaldı dünya'da atlar ve geniş zaman
bu ivedi yaşamak kimlerin tiyatrosu
bir adam var gibiydi -hiç durmadan çalışan-
-bir siteden işte 27. kattan-
sıkıntıdan intihar etti paltosu

Devamını Oku
Altan Doğan

eskiden fahişeler elma kokardı
o saklı yerlerinden ve saçlarıyla
-birdenbire değişir geceler ve çalgılar-
parmaklarından diri bir istek akardı

ne olduysa oldu paslandı kilit

Devamını Oku
Altan Doğan

bütün gece o turuncu seviştikleri
ürkütülmüş bir sürü yabanıl ve kocaman
öyle olmalı devrim diri ve ağırlıksız
birbirlerine öyle karıştıkları zaman

herkesin öldüğü bir devlet vardır

Devamını Oku
Altan Doğan

sana insanları sapsarı anlatayım
dışarıda üşüyen acıkan heykel
çayına fazladan iki şeker atayım
içeriye yanıma kahvaltıya gel

gerçekleri sevmem ben sen de sevmezsin

Devamını Oku
Altan Doğan

kar sesleri duruyor kuytu bir dağda
ayın gözlerinde bin ölü temmuz
burada kaç kişi kaldım bilinmez
beni en güzel siz unuttunuz

siyah bir gül açılıyor gibi görmüştüm

Devamını Oku
Altan Doğan

masada ikimiz ötekiler o adam
bir çağ değişir gibi kadeh tutuşun
geceyi aldatamaz hiçbir serseri
herkes kendi şarabıdır sarhoşluğunun

gece belki hintli'dir kalküta'da bu vakit

Devamını Oku