Alper Eğrikar Şiirleri - Şair Alper Eğrikar

aka de mi ya
hep dürüst olmam gerekiyor
yoksa nasıl bakarım toprağa
Allah'ım görüyorsun
affetsen beni
cehennemi tarif etsem

kendimi, seni, oğlum.
senin için yerden cesetler topluyorum.
her başımı yere eğdiğimde,
yeni bir can, yeni bir çiçek görüyorum.
solmuş, çokça yaralanmış bir çiçek,
farklı farklı uzuvlarından parçalanmış.

Biliyorsun, kentte kışlar hafif geçer.
Kentte kışlar hafif yaralar açar kalbe.
Üşürüz az, güleriz belki yağmuru bırakıp.
Ellerini yine cebine koyarsın göğsüne bastırıp,
Dilinden taze kokulu güller açtırırsın.
Kuruyup kalan ağaçları tekrar yeşertirsin.

kerem
güzel yürekli kardeşim
gel seninle bir şeylere sitem edelim

Kimseler anlamaz, Kimseler duymaz.
Gizlice senle buluştuğumuzu.
Bir tek kuşlar, Yalnız ağaçlar duymuş.
Gizlice senle buluştuğumuzu.

Kiraz'ın çekirdeği
Çocuğun ağzından döküldü
Eliyle hafifçe
Attı

Bombaya ne gerek

II.Abdulhamid dönemini konu alan Osmanlı-Rus Savaşında hiçbir şeyden habersiz cepheye götürülen Kırımlı Türklerin hikayesi.

Bir sabah....

Kaya: Selamın Aleyküm Baba günaydın!
Saruhan Beg: Aleyküm selam oğlum günaydın!

Dünya her döndüğünde,
Yüzlerce çocuk ölüyorsa.
Dünya süresini doldurmuştur.
Kıyamet yakındır.

Alper Eğrikar

Kitap bir kız istemeyle başlar, kızın babası ana karaktere kızı vermez bu evliliğe karşı çıkar ve başkasıyla sözleştiğini kızı başkasına vereceğini söyler. Evden kızı almadan çıkan ana karakter ve ailesi sitemli sohbetler eşliğinde evlerine doğru giderler. Ana karakter harap olmuştur. Yemez içmez haldedir. Bu hadiselerin yaşandığı tarih tam bayram tatilidir. Ana karakter sokaklara düşmüştür. Bir anda kendini kötü ortamlarda ve kötü insanlarla birlikte bulmuştur. Tatil bittikten sonraki pazartesi ana karakter çalıştığı fabrikaya gider ve tekrar kötü bir haberle karşılaşır. Fabrikanın küçülme politikası yüzünden işten atılacağını öğrenir. Ana karakter bu haberle birlikte iyice harap olmuştur. Eli ayağı boşalmış, dımdızlak ortada kalmıştır. Eve gidecek yüzü bile kalmamıştır. Eve giderken insanları seyreder, bir grup gencin çok basit şeyleri dert ettiğine şahit olur. Artık asalak hayatı yaşayacaktır. Ev-Dışarı arası saçma ve olağan bir hayat yaşarken çocukken gittiği mahalle camisi Hazreti Hamza camisinde yatsı namazı kılmaya gider. Bu olaydan sonra sürekli camiye gitmeye başlar. Cemaatten çeşitli insanların dertleriyle ve nasihatleriyle karşılaşır, kendine çeki düzen vermeye başlar. İmanın dertleri nasıl eritip yok ettiğine şahit olur. Cemaat sayesinde yeni kavramlar bilgiler öğrenir devamında kitap babasının ölümüyle son bulur.



Hazreti Hamza cami’ de yaşananlar gün gün yazılacaktır. Şaşırtıcı ve ilim dolu hikayeler ile süslenecek her birinden ders çıkarılacaktır.

Ben seni o ağaçların arkasında gördüm
Güneş alnını yakıyordu, elini koydun
Yaz gelmişti, güzeldin günlerden o gün
Gözüm arıyordu, seni karşımda buldum