Dünya derler bir değirmen
Öğütür cümle varı,
Toprağı, yıldızları
Arşı, arzı; göğü, yeri
Sevinçleri, kederleri
Sımsıkı tutuşan elleri,
Gecenin koynunda derde uyandın
Kapat gözlerini yat deli gönül.
Bu sevda yüzünden kaç kere yandın
Ateşten gömleği at deli gönül.
Kim için düşersin dert kuyusuna
Derde talip olan kalubelada
Dünyevi lezzete yabancı olur.
Acı bal olur hep müptelada.
Her daim derdine duacı olur.
Aşktır Rabb’e giden yolların adı
Saçının her telinde kalbimin her hücresi,
Damar damar aşığım var mı daha ötesi?
Gözlerinin ateşi yakar bağrımı yakar,
Bir lav olur ruhuma, akar delice akar.
Derin sancılar pazarındayım,
Düş kırıklıkları tezgâhında…
Bana oradan biraz hayal,
Çokça kâbus
Dolduruver pazarcı dayım.
Yaşa deyip yolladılar
Bilinmezin ötesinden
Derde, gama doladılar
Gelemedim üstesinden
Gök verildi uçamadım
Gördüm ki taş üstüne taş
Koyanların devri bitmiş
Her mümini cana gardaş
Sayanların devri bitmiş.
Büyük, küçük saygısını
Böyledir anlayın dünyanın demi
Adem eder birden nice âdemi
Ömür dediğin ki bir savruk gemi
Nefsin denizinde batmasın dikkat.
Karınlar doymaz ki göz aç olunca
Ben beddua nedir bilmezdim ama
Dilerim ki sen de sensiz kalasın.
Kaybedip kendini asla bulama
Ben gibi gölgenle yoldaş olasın.
Gecen gündüz olsun, uyku düşmanın
Geceye sığmaz nefretim var benim,
Bu yüzden uykuya düşman gözlerim,
Ne ruhum aydınlık ne de bedenim
Geceye sığmaz nefretim var benim.
Karanlık, gece, ben… Üç dilsiz sırdaş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!