Gör ki bende bitmişsin
Ne şiirimde adın
Ne gönlümde yâdın kalmış
Çıkmış benden gitmişsin
Bir nefes alımı miadın kalmış.
Acizim ve yorgunum
Rahmetine muhtacım
Bitsin artık sürgünüm
Davetine muhtacım
Umudum yok yarından
Mülteci bir göçebe, sevdam
Sürgün vatanından
Sürgün evinden , otağından
Yağmur, çamur içinde her yan
Börtü böcek sarmış korkularda,
Kaçak göcek diyarlarda
Ben sana güvendim, sana el açtım
Yabana elimi açmayım Ya Rab!
Şahadet getirip yolunu seçtim,
Başka da bir yolu seçmeyim Ya Rab!
‘Fe inne meal usri yusra’
Rabbim inandım ve
İman ettim.
Diz çöküp yoluna
Aman ettim.
Zorlarsın da
Kelebek kanadında çırpınış son nefesim
Dünyanız sizin olsun, kalmadı ki hevesim.
Pervaneye dönmüşüm, aşktır bana ateşler
Geceyi verin bana size kalsın güneşler.
Bugün kara gün, 4 Nisan doksan yedi,
Başbuğun uçmağa çıktığı o gün.
Öyle bir ateş ki, kar buz eridi.
Milyonca bozkurtu yaktığı o gün.
Yine böyle bir gündü, yağmıştı kar.
Dün çıktın karşıma ruhumelalim
Gördüm benden gitmiş, yâd el olmuşsun.
Tufandın kalbimde vefasız zalim
İçimi titretmeyen bir yel olmuşsun.
Sığındığım yurttun deli çağımda
Acıyan canımsın
Kaybolan yanım
Gözlerinin şavkında bıraktım korkuları
Gamzenin çukurunda
Tüm intiharlarım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!