Gelmeyi sen mi istedin
İsteyince de gidesin.
Âlem denen şu ummanda
Bil ki bir küçük zerresin.
Gitmek düşünce hissene
İmkansız bir aşkın pençesindeyim
Yaralar içinde kaldı her yanım.
Sevdanın hâr dolu bahçesindeyim
Bülbülü lal eder ah-ı giryânım.
Bir selam diriltir ölgün ruhumu
Bülbül olmak yoksa serde
Kırar gülü incitirsin.
Menzil şerse bil seferde
Yorar yolu incitirsin.
Sekiz milyar olmuş insan
İnsanlıktan eser hani
Sekiz daha üste koysan
İnsanlıktan eser hani.
Cahil olmuş yüce alim
“İnsan insan derler dayı
İnsan nedir bildin mi sen?”
Önüne sersen dünyayı
Der ki bir çöp aldın mı sen?
İnsan denen nankör kuldur,
Çok değer vermeyin insanoğluna
Sonra kendisini cevher sanıyor
Dünyaca malını döksen yoluna
Yetmez de bir günde biter sanıyor.
Kendine bakar hep dev aynasından
Yüreğin her yanı kara kelepçe
Kuluna inşirah eyle Yarabbi
Tüm dertler ruhuma inen bir pençe
Ruhumu sen ferah eyle Yarabbi.
Ümidim tüketse cümle insanlık
Göğe merdiven dayayıp
Kaçıp gitmek istiyorum
Bir göçebe kuşum sayıp
Uçup gitmek istiyorum.
Yoka verdim tüm varları
Bugün senin doğum günün,
Bugün benim doğduğum gün.
Bir nazlı gonca güle
Yanık bülbül olduğum gün.
Sen doğdun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!