Seni yanımdayken bile özlüyordum
Yaramdayken ölürüm .
Sevdam bitkisel hayatta benim,
Kepenk indirdi bedenim,
Duygularım kötürüm.
Bakma sen yüzümüze; kırıl, darıl, bize küs
Et Rabbime şikayet, hakkındır bu ey Kudüs.
Sen ki ilk kıblemizdin, gittiğimiz ilk secde
Kulluğun şerbetini tattığımız ilk secde
Bu benim ilk yıkılışım değil
Bu benim ilk yok oluşum
Kumdan kaleydi zaten yüreğim
Her dalgada yıkıldı
Yıkıldıkça bırakıldı
Ben yaptıkça yeniden
Ne kan içindir ne de et
İsmailce teslimiyet
Bittiğinde tüm kemiyet
Kurbanın da kurban olur.
Dünyalıktan vaz geçersen
Dünya denen koca damı
Doldurup bunca adamı
Yine de hiç insicamı
Bozmayana selam olsun.
Gündüz güneş, gece ayı
Benim kalbim bende değil
Giderken sende bıraktım
Ruhum artık tende değil
Giderken sende bıraktım.
Kapattım bak gözlerimi
Sen gittin gideli
Boş kalmadı hiç, kalbim
Gam ile hicran geldi
Derd ile giryan.
Gözlerime kan çöktü
Ruhuma isyan geldi.
Sen gidince
Beynim çöl, aklım Mecnun oldu
Yıkıldı, yıkılmaz sandığım
Sevda mülküm
Yoklukta her bir yanım
Zebun oldu.
Yolların sonunda vurgun gözlerin
Gözlerin ruhumu aydınlatan nur.
Perdesi açılır bütün gizlerin
Ruhum gözlerinle cenneti bulur.
Sen yokken gurbettir bütün şehirler
Sevmek gözlerinde uyanmaktır,
Sevmek gözlerinde yaşlanmak
Mutluluklar sokağında.
Rabb’im gözlerinde tutsun beni
Rabb’im gözlerinle,
Duam budur gönül gözüm...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!