Ağlama gözlerim pınarların kurumasın
Yüreğindeki fırtınalar hep yüreğinde kalsın
Sakın inanma kimseye çıra gibi yanarsın
Ağlama gözlerim pınarların kurumasın
Çok daraldım, bunaldım isyanlardayım artık
Anneciğim özledim seni,
Senin bana kızmanı,
Gönül koymanı,
Ama...
Hiç kıyamamanı,
Anneciğim özledim seni,
Aşıklar çeşmesinde hüzünlü bakışlar damlalar kesik
Yüreğim acı dolu, sevgiler kimsesiz, irtibatlar kesik
Akıp akıp yol etmiş gözyaşlarım yüreğim delik deşik
Aşıklar çeşmesinde hüzünlü nağmeler umutlar bitik
Gurbet nedir ki gülüm, yalnızlık mı?
Yoksa senin yanında sensizlik mi?
Varlığının içinde yokluk yaşamak
Canımı acıtıyor yanında yok olmak
Kalpler taşlaşmış, ifadeler duygusuz
Kalbim kırık yalnız geziyorum şu âlemde
Yüreğimdeki dertleri yazıyorum şu âlemde
İlmek ilmek örüyorum yüreğimdeki bağları
Hiç yorulma değişmez kaderimin acı ağları
Buruk gözlerde yeşeren umudum çok büyük
Kalpler kırılıp durmakta acımasızca
Gönülsüzdür tebessümler dudaklarda
Kapılar sürmeli, kilidi pas tutmakta
Açılmaz gönül kapıları dil susmakta
Etrafta yabancı gözler bakar durur
Gül bahçem soldu, gönlüm virane, yüreğim taş oldu
Bülbül gibi güle kırgın olan bu gönlüm perişan oldu
Yaralanmış yüreklerin ah u zarı büyüdü semayı sardı
Duymuyor seni, dinlemiyor zalim kapılar hep sürgü oldu
Gönlümdeki kara delikler büyüdükçe büyüyor, derin derin
Hep gülmek, inadına gülebilmek
Acılarından lezzet çıkarabilmek
Yüreğinin sesini dinleyebilmek
Sevdiğinin gözünde kaybolabilmek,
Efkârlı gecelerin çiğ taneleri altında
Sen neden hep habersiz uçup gidiyorsun
Söyle bana neden hep kırıp döküyorsun
Beni böyle kalbi kırık bırakıp gidiyorsun
Söyle bana hüzün çiçeğim, kardelenim söyle bana
Yüreğim kabarmış sığmıyor kabına
Aşkların bir bir yalan olduğu
Vefanın sözlük sayfasında kaldığı
Dostluğun sadece çıkar olduğu
Bu çağa ihtiyar dünya ne yapsın?
Kalplerin hep ben diye diye attığı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!